Yargıtay, kasten öldürme suçundan mahkum edilen sanık hakkında takdiri indirim uygulanmama gerekçesinin yetersizliğini tespit ederek istinaf kararını bozmuştur.
Özet: Kasten öldürme suçundan ilk derece mahkemesince 18 yıl hapis cezasına çarptırılan sanık hakkında, istinaf başvurularının bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi kararı, sanığın olay aydınlanmasına yönelik ikrarı ve müdafiinin lehe yasa hükümleri uygulanması talepleri bulunmasına karşın, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin gerekçenin yetersiz bulunması nedeniyle Yargıtay tarafından hukuka aykırı bulunarak bozulmuş ve cezanın yeniden değerlendirilmesi amacıyla dosya ilk derece mahkemesine geri gönderilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2663 E., 2024/2673 K.SUÇ : Kasten öldürmeHÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozmaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2024 tarihli ve 2023/307 Esas, 2024/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.11.2024 tarihli ve 2024/2663 Esas, 2024/2673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-d ve 303. maddeleri uyarınca hükmün 10. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine; "Adli Emanetin 2005/11438 sırasında kayıtlı olay yeri kamera görüntülerini içeren 1 adet CD ve olay yerinden alınan lastik izi fotoğraflarının DOSYADA DELİL OLARAK SAKLANMASINA, aynı adli emanette kayıtlı cam parçaları ve kan örneğinin İMHASINA, maktule ait gömlek, pantolon, ve kemer'in maktulun yasal mirasçılarına İADESİNE" paragrafının hükme eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine,Karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair sonradan vazgeçtiği beyanı dışında delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.2. Sanığın ikrarı ile olayın aydınlanmasına, sanık müdafiinin 28.06.20 24... .07.2024 tarihli celselerde lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasını talep etmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 62/2. maddesinin "Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışları veya cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurulabilir." şeklindeki düzenlemesine rağmen, Mahkemece "Sanığın geçmişi, dosyaya ve adli sicil kaydına yansıyan kişiliği, sosyal ilişkileri karşısında koşulları oluşmadığından..." şeklindeki yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARARGerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklandığı üzere yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.11.2024 tarihli ve 2024/2663 Esas, 2024/2673 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2025 tarihinde karar verildi.