Yargıtay 9. Ceza Dairesi, anaokulu öğrencisi mağdur çocuğun cinsel istismarı suçundan güvenlik görevlisi sanık hakkında verilen hükmü, sanığın koruma yükümlülüğü olmadığı gerekçesiyle ceza artırımının yanlış olduğu için bozdu.
Özet: Yüksek mahkeme, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûm edilen sanığın anaokulu öğrencisi mağdure üzerinde yasal bir koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunmamasına rağmen Türk Ceza Kanununun 103/3. maddesi uyarınca cezasının haksız yere artırıldığını tespit ederek, eylemin sübutunu onaylamasına rağmen ilk derece mahkemesinin kararını ceza miktarındaki bu hukuka aykırılık nedeniyle bozmuştur.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/275 E., 2022/389 K.SUÇ : Çocuğun cinsel istismarıHÜKÜM: Mahkûmiyet sanık ile müdafileriTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın anaokulu öğrencisi olan katılan mağdureyi kucağına aldığı, yanaklarından ve dudaklarından öptüğü, vücudunu okşadığı kabulüyle sanığın, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİA. Katılan Mağdure Vekili ile Katılan Bakanlık Vekilin Temyiz İstekleriÖzetle, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Sanık ile Müdafilerinin Temyiz İstekleriÖzetle, sübuta, yanılgılı değerlendirmeyle mahkumiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;Katılan mağdurenin öğrenim gördüğü okulda, okul müdürünün talimatı ile güvenlik görevlisi olarak çalıştırılan sanığın katılan mağdure üzerinde koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğünün bulunmadığı gözetilmeden, hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/3. maddesi ile arttırılması suretiyle fazla tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık ile müdafilerinin öne sürülen temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2025 tarihinde karar verildi.