Güvenlik kamerası görüntülerini Facebookta paylaşarak özel hayatın gizliliğini ihlal eden sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 12. Ceza Dairesi tarafından oy birliğiyle onanması.
Özet: Sanığın, borçları nedeniyle satılan evinin yeni malikine ait güvenlik kamerası görüntülerini Facebookta paylaşarak özel hayatın gizliliğini ihlal etmesi nedeniyle, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının istinafta beraate çevrilmesi üzerine Yargıtayın bozma kararıyla yeniden incelenerek bölge adliye mahkemesince 1 yıl 6 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına hükmedildiği olayda; sanığın suçun yasal unsurlarının oluşmadığı yönündeki temyiz itirazları reddedilerek, eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu tespit edilen mahkumiyet hükmü Yargıtay tarafından onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2029 E., 2025/375 K.SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlalHÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 134/2, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak; sanık hakkında 5271 sayılı Kanunun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairemizin 09.09.2024 tarihli "sübut bulan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmediği" hususunda bozma ilamı sonrası Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/2, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi, suçun yasal unsurlarının oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın borçları sebebiyle satılan evinin yeni maliki olan katılana ait güvenlik kamerası görüntülerini Facebook hesabından paylaştığı olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesince sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle yerel mahkemenin sanığın mahkumiyetine yönelik kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairemizin bozma kararı sonrası sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARARYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5237 sayılı Kanunun 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.