Hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf sonrası Yargıtay tarafından onanması, aleyhe temyiz yokluğu nedeniyle yasa maddesi uygulama eleştirisinin bozmaya gerekçe teşkil etmemesi.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesiyle kesinleşmiş olup, sanık müdafiinin suçun işlenmediği, eksik araştırma ve suç kastının bulunmadığı yönündeki temyiz itirazları; katılan beyanları, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer kanıtlarla sanığın eyleminin sabit görülmesi nedeniyle yerinde bulunmamış, bölge adliye mahkemesinin kararında, Cumhuriyet savcılığının aleyhe temyizinin yokluğu nedeniyle TCK 125/4 maddesinin uygulanmamasına yönelik eleştirinin bozma nedeni sayılmaması dışında hukuka aykırılık görülmeyerek hüküm oybirliğiyle onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/10279 E.  ,  2025/16372 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/388 E., 2022/2980 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi;sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna, sanığın suç kastı ve suç unsuru taşıyan herhangi bir hareketi olmadığına yöneliktir.
III. GEREKÇE
Katılan beyanı, tanıkların anlatımı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün O yer Cumhuriyet savcıları tarafından aleyhe istinaf edildiği gözetilmeksizin Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince ''Cumhuriyet Savcılarının TCK 125/4, maddesinin uygulanmayarak eksi ceza tayinine yönelik olarak aleyhe istinaf istemlerinin olmadığı anlaşılmakla, bu hususlar eleştiri konusu yapılmıştır.'' şeklinde eleştiriyle yetinilerek 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, sair temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adalar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.10.2025 tarihinde karar verildi.