Yargıtay, hakaret suçunda kast ve aleniyet unsurlarının yetersiz değerlendirilmesi ile delil eksikliği sebebiyle verilen mahkumiyet kararının istinaf başvurusunun reddi hükmünü bozdu.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararı sonrası istinaf başvurusunun esastan reddi kararı, Yargıtay tarafından bozulmuştur. Yüksek Mahkeme, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi ve suça konu yorumun açık kaynak araştırmalarında tespit edilememesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırmaya yeterli ve somut delil bulunmadığını belirtmiştir. Ayrıca, sosyal medya paylaşımının aleniyet unsurunun belirlenmesi için sayfanın herkese açık olup olmadığına dair eksik inceleme yapılmasını bozma gerekçesi olarak göstermiş, böylece dosya yeniden değerlendirilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1189 E., 2023/1217 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın aşamalarda katılana bir husumetinin olmadığı ve suça konu yorumu kendisinin yapmadığını beyan etmesi karşısında hakaret suçunda aranan kast unsurunun somut olayda gerçekleşmediğine ilişkindir.III. GEREKÇE1.Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi ve açık kaynak araştırma raporunda iddianameye konu hakaret içerikli yorumun tespit edilememesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeterli ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,2.Kabule göre de, sanığın Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde yer alan hesabından yaptığı kabul edilen paylaşımda, sayfasının herkese açık olup olmadığı, yazıların herkes tarafından görülme olanağı olup olmadığı tespit edildikten sonra, aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,Hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.11.2025 tarihinde karar verildi.