Danıştay 3. Dairenin, Vergi Usul Kanunu 153/A maddesi uyarınca kısmen sahte fatura düzenleme iddiası ve tarhiyatın kesinleşmemesi nedeniyle teminat istenmesi işleminin hukuka aykırı bulunarak iptalini onadığı karar.
Özet: Vergi Usul Kanununun 153/A maddesi kapsamında, münhasıran sahte fatura düzenleme fiiliyle iştigal etmeyen ve hakkında kısmen sahte fatura düzenleme tespiti bulunan ancak bu tespitle ilgili tarhiyat ve cezaları henüz kesinleşmemiş bir mükelleften teminat istenemeyeceğine karar verilen yargı sürecinde, ilk derece ve bölge idare mahkemelerinin işlemi iptal eden kararları, davalı idarenin temyiz isteminin reddedilerek onanması suretiyle kesinleşmiştir.
Danıştay 3. Daire Başkanlığı         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : █████████
Karar No : █████████
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İnşaat Matbaa Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirketin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesi kapsamında olduğundan bahisle teminat istenilmesine yönelik ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Kanun'un 153/A maddesinin birinci fıkrasına göre başkaca bir ticari faaliyeti bulunmayıp münhasıran sahte fatura düzenleme fiili ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği tespit edilen mükelleflerden teminat istenilmesinin mümkün olduğu ancak davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda kısmen sahte fatura düzenlediği yolunda tespitlere yer verildiği anlaşıldığından değinilen fıkra kapsamında davacıdan teminat istenemeyeceği, aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca teminat istenebilmesi için mükellefin, birinci fıkra kapsamında olmadığı halde sahte fatura düzenlediği tespit edilenlerden olması gerektiği ve adına tarh edilen vergi ile kesilen cezaların kesinleşmiş olması şartının arandığı, olayda ise davacı tarafından, adına kısmen sahte fatura düzenlendiğinden bahisle yapılan kurumlar vergisi tarhiyatına karşı █████/2022 tarihinde ... Vergi Mahkemesi'nin E:... sayılı dosyasında dava açıldığı ve bu davanın derdest olduğu dikkate alındığında sahte fatura düzenleme tespitinin kesinleşmediği ve sözü edilen fıkra uyarınca da davacıdan teminat istenilmesinin mümkün olmadığı sonucuna ulaşıldığından, tesis edilen işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Hakkında vergi tekniği raporu bulunan davacıdan teminat istenilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!