Danıştay, 50.000 TL manevi tazminat talepli davada temyiz parasal sınırını aşmadığından, bölge idare mahkemesi kararını kesin kabul ederek temyiz istemini incelemeksizin reddetti.
Özet: Davacı tarafından, iptal edilen bir idari işlem nedeniyle talep edilen 50.000 TL manevi tazminat davasında bölge idare mahkemesince verilen kararın, yürürlükteki İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde belirtilen temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle kesin nitelikte olduğu ve bu sebeple Danıştay nezdinde temyiz yolu açık olmadığı tespit edildiğinden, davacının temyiz istemi esas yönünden incelenmeksizin reddedilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : █████████
Karar No : █████████
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, Türk Tabipleri Birliği Yüksek Onur Kurulunun ... tarih ve... sayılı kararı ile davacının 1 ay süreyle geçici olarak meslekten alıkoyma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mağduriyetine sebep olan bu işlem sebebiyle açtığı iptal davası sonucunda .... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:... ve K:... sayılı kararı ile işlemin iptaline karar verildiği, iptal edilen işlem nedeniyle yaşadığı üzüntü ve sıkıntıların kısmen de olsa giderilmesi amacıyla 50.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi istemiyle Türk Tabipleri Birliğine karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir. (Değişik cümle: 28/7/2024-███████ md.) Ancak, konusu otuz bir bin Türk lirasını geçmeyen; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında idare ve vergi mahkemelerince verilen kararlar kesin olup, bunlara karşı istinaf yoluna başvurulamaz. (..)
3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir. (...)
6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir. (...) hükmüne yer verilmiştir.
Aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını (anılan Kanun'un Ek 1. maddesine göre davanın açıldığı tarih olan 2023 yılı için 581.000,00-TL) aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında karşı açılan davalarda hakkında verilen kararların, Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; idare mahkemelerinin tek hakim sınırı dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin nitelikte olduğu görülmektedir.
Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından iptal edilen işlem nedeniyle uğradığını iddia ettiği manevi zararlarına karşılık olarak 50.000 TL'nin ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davanın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında, Bölge İdare Mahkemesi kararı tarihinde güncel temyiz parasal sınırın altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, Bölge İdare Mahkemesi'nce, kesin olarak verilmesi gereken karara karşı temyiz yolunun açık olduğu belirtilerek, davalı idarenin yanlış yönlendirilmesi nedeniyle temyiz başvuru ve karar harçları toplamı olan ...-TL ile posta avansından artan tutarın istemi hâlinde davalı idareye iadesine kesin olarak, █████/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!