Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, işverenin işçiye eşit davranmayarak ve feshin son çare ilkesine uymayarak yaptığı haksız fesih nedeniyle işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığına karar verdi.
Özet: Çalışma arkadaşına küfür ettiği ve fiziki temasta bulunduğu iddiasıyla iş sözleşmesi feshedilen işçinin, işverenin feshin son çare ilkesine uymadığı, iddiaların somut delillerle ispatlanamadığı ve diğer çalışanlara eşit davranılmadığı gerekçeleriyle haklı fesih nedeninin bulunmadığına karar verilerek kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığına hükmedilen ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararları, davalı işverenin temyiz itirazlarının reddiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
SAYISI : ████████ E., █████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 86. İş MahkemesiSAYISI : ███████ E., 2025/9 K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette 03.01.2002-28.04.2022 tarihleri arasında en son ustabaşı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin çalışma arkadaşına küfür etmesi ve fiziki temasta bulunması sebepleriyle haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Şirkette 03.01.2002-28.04.2022 tarihleri arasında çalıştığı, davacının savunması alınan somut olayla iş sözleşmesinin fesih gerekçesi yapılan olayın örtüşmediği, işverenin olayda taraf olan işçilere eşit davranmadığı ve işten çıkarmanın son çare ilkesine aykırı davrandığı, davacının iş sözleşmesi haklı neden olmadan feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki bilgi ve belgelerden feshe konu somut olayda davacının doğrudan davalının diğer çalışanına yönelik bir hakarette bulunmadığı ve ikrarından da bahsedilemeyeceği, davacı tanıklarının hakaret savunmasını doğrulamadıkları ve fiziki müdahale savunmasının da somut olarak ispatlanamadığı, davacının kıdemi, feshin son çare olması ilkesi ile tüm dosya kapsamı gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının işyerindeki başka bir çalışana küfür ettiği ve fiziki müdahalede bulunduğu hususunun dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık anlatımlarından anlaşıldığını, davacının bu hususta ikrarının olduğunu, iş sözleşmesi haklı nedenle feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin feshi ile kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.