Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sosyal medya paylaşımıyla hakaret iddiasıyla yargılanan sanığın beraat kararını temyiz başvurusunu esastan reddederek onadı.
Özet: Hakaret suçlamasıyla açılan davada, ilk derece mahkemesince sanık hakkında verilen beraat kararının bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesiyle onanması üzerine, katılan vekilinin sanığın sosyal medya paylaşımının ifade özgürlüğü sınırlarını aşarak hakaret suçu oluşturduğuna dair temyiz itirazları, mahkemenin yargılama sonuçları ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle oy birliğiyle reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E. ████████ K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanık tarafından yapılan paylaşım ile açıkça katılan ile ilgili sosyal medyada sık sık paylaşılan ahlak dışı bir habere atıf yapılarak katılan ve katılanın aile hayatına saldırı niteliğinde asılsız ithamlarda bulunularak onur, şeref ve saygınlığını yıpratacak paylaşım yapıldığına, ifade özgürlüğünün sınırlarının aşıldığına, hakaret suçunun oluştuğuna ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.04.2026 tarihinde karar verildi.