yargıtay 7. ceza dairesi, kaçakçılık suçunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması sonrası zamanaşımı nedeniyle mahkumiyet kararını bozup davanın düşmesine oy çokluğuyla karar verirken, cmk 231/12 değişikliği sonrası kanun yolu tartışmaları yaşanmıştır.

Yargıtay 7. Ceza Dairesi, kaçakçılık suçunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması sonrası zamanaşımı nedeniyle mahkumiyet kararını bozup davanın düşmesine oy çokluğuyla karar verirken, CMK 231/12 değişikliği sonrası kanun yolu tartışmaları yaşanmıştır.

Özet: Kaçakçılık suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü inceleyen Yüksek Mahkeme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi ve sonrasında işlenen suç nedeniyle duran zamanaşımı süresi de hesaba katıldığında 8 yıllık olağan zamanaşımının dolduğunu tespit ederek, mahkûmiyet hükmünü bozup kamu davasının düşmesine ve kaçak eşyanın müsaderesine oy çokluğuyla karar vermiş; karşı oyda ise, yeni yasal düzenlemeler ışığında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının istinaf kanun yoluna tabi olması gerektiğinden, dosyanın incelenmeksizin iade edilmesi yerine doğrudan temyiz incelemesi yapılmasının usule aykırı olduğu belirtilmiştir.

7. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., ████████ K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5. maddesine konu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, Mahkemece sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 05.06.2018 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten itibaren ihbar edilen yeni suç tarihi olan 20.09.2020 tarihine kadar zamanaşımı süresinin 2 yıl 3 ay 15 gün durduğu, zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 16.04.2013 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren durma süresi de eklendiğinde Mahkemenin karar tarihinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi dolduğu ve sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği halde yargılamaya devamla yazılı şekilde

mahkûmiyet hükmü tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla DÜŞMESİNE, ele geçen kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Kaçakçılık suçundan sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, sanık ile katılan idare vekilinin temyizi üzerine, kararın istinaf kanun yoluna tabi olması nedeniyle incelenmeksizin iadesi yerine sayın çoğunluğun temyiz incelemesi yaparak zamanaşımından düşmeye ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

14.03.2024 tarih ve 32487 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanunun 15 inci maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin 12 nci fıkrasında değişikliğe gidilmiştir. Bu fıkrada “272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır. 272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir.” hükmü getirilmiştir. 12 nci fıkra ile Ceza Muhakemesi Kanununun 272 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulabileceği açıkça belirtilmiştir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanacaktır. Yani şartlarının varlığı halinde bölge adliye mahkemesinin kararı temyiz kanun yoluna tabi olacaktır. Yine, 272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde de temyiz kanun yoluna gidilebilecektir. Somut olayda olduğu gibi, daha önce temyiz incelemesinden geçen ancak sonrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi hâlinde bu karar da istinaf yasa yoluna tabi olacaktır. Çünkü 7499 sayılı Yasa ile değişik Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin 12 nci fıkrasında, bu kararların açıkça istinaf kanun yoluna tabi olduğu belirtilmiş, istisna olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebileceği belirtilmiş, başkaca da bir istisnaya yer verilmemiştir. Kanun Koyucunun aksi kanaatte olması halinde bu hususun da açıkça istisnalar arasında sayılması gerekirdi. Bu anlatılanlar dikkate alındığında, kararın istinaf kanun yoluna tabi olması nedeniyle bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere incelenmeksizin iadesi yerine, sayın çoğunluğun temyiz incelemesi yaparak zamanaşımından düşmeye ilişkin kararına katılmıyorum. 25.06.2026