Özet: Yargıtay, karşılıklı boşanma davasında istinaf sonrası yeniden yapılan yargılamada ilk derece mahkemesince kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarını, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusur dereceleri, paranın alım gücü ve kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı nazara alındığında yetersiz bularak, Türk Medeni Kanununun hakkaniyet ilkesi ile ilgili maddeleri ve Türk Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca daha uygun bir miktar takdir edilmesi gerektiği gerekçesiyle bu tazminat miktarları yönünden kararı bozarken, kadın vekilinin kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü ve diğer nafaka türlerine ilişkin sair temyiz itirazlarını ise reddederek hükmün diğer kısımlarını onamıştır.