556 sayılı khkya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, müsadere maddesi ve infaz usulü eksiklikleri yargıtay 7. ceza dairesi tarafından düzeltilerek onanması.

556 sayılı KHKya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, müsadere maddesi ve infaz usulü eksiklikleri Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından düzeltilerek onanması.

Özet: Sanık müdafiinin temyiz başvurusunu değerlendiren yüksek mahkeme, markaların korunması kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün genel olarak usul ve esasa uygun olduğunu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit görüldüğünü ve diğer temyiz itirazlarının reddedildiğini belirtmiş; ancak, suç konusu eşyanın müsaderesinde Türk Ceza Kanununun hatalı maddesinin (54/1 yerine 54/4) uygulanması ve infazın önceki bir mahkeme kararı üzerinden yapılması gerektiğinin hükümde yer almaması şeklindeki hukuka aykırılıkları tespit etmiş ve bu eksikliklerin yeniden yargılama gerektirmeksizin düzeltilerek, hükmün diğer kısımlarının aynen onanmasına karar vermiştir.

7. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., ████████ K.

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’ye muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Suç konusu eşyaların müsaderesine karar verilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi yerine 54/1. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi

Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ve ayrıntılarına Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarihli ve 2017/8-853 Esas ve ████████ Karar ve 11.10.2023 tarihli ve 2022/4-528 Esas ve ████████ Karar sayılı ilâmlarında da yer verildiği üzere cezayı aleyhe değiştirememe ilkesi gözetilerek; infazın Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve ████████ Esas ve ████████ Karar sayılı ilâmı üzerinden yapılması gerektiğinin belirtilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün, müsadere hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 5. bendinde yer alan “... 54/1. maddesi...” ibaresinin çıkartılıp yerine “...54/4. maddesi...” ibaresinin yazılması ve hükmün (3) numaralı bendine infazın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve ████████ Esas ve ████████ Karar sayılı ilâmı üzerinden yapılmasına ibaresinin eklenmesi ile sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2026 tarihinde karar verildi.