yargıtay 7. ceza dairesi, kaçakçılık suçundan verilen mahkumiyet kararında, mükerrir infaz rejiminin yalnızca hapis cezasına uygulanması gerektiği belirtilerek düzeltme yaparak onama kararı verdi.

Yargıtay 7. Ceza Dairesi, kaçakçılık suçundan verilen mahkumiyet kararında, mükerrir infaz rejiminin yalnızca hapis cezasına uygulanması gerektiği belirtilerek düzeltme yaparak onama kararı verdi.

Özet: Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde, sanığın yargılama sürecine, delillerin değerlendirilmesine ve suç vasfına ilişkin diğer itirazları reddedilerek mahkûmiyetin esastan yerinde olduğu kabul edilmiş; ancak hem hapis hem de adli para cezası içeren kararda, mükerrirlere özgü infaz rejiminin adli para cezasına da uygulanmasına yönelik hukuka aykırılık, Yargıtay tarafından bu rejimin yalnızca hapis cezası yönünden uygulanacak şekilde düzeltilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

7. Ceza Dairesi ████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., █████████ K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık "..."ın isminin kısa kararda "..." olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında hem hapis hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı hâlde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; hükmün sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin bendinde yer alan "sanık hakkında" ifadesinden sonra gelmek üzere "verilen hapis cezası yönünden" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2026 tarihinde karar verildi.