Karşılıklı boşanma davasında kadının maddi ve manevi tazminat miktarının az takdir edilmesi ve kesinleşen yargılama giderlerine tekrar hükmedilmesi nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının temyizen bozulması.
Özet: Karşılıklı boşanma davasında istinaf sonrası temyiz edilen hükmü inceleyen mahkeme, davacı-davalı kadına hükmedilen maddi ve manevi tazminatın tarafların ekonomik durumu, kusur dereceleri ve hakkaniyet ilkeleri gözetildiğinde yetersiz olduğuna karar vermiştir. Ayrıca, davalı-davacı erkeğin temyiz itirazı doğrultusunda, daha önce kesinleşmiş olan yargılama giderleri ve vekalet ücreti hakkında yeniden hüküm kurulmasının hatalı olduğu, yalnızca bozma sonrası oluşan giderlerin dikkate alınması gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu nedenlerle, ilk derece mahkemesi kararı tazminat miktarı ile yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bozulurken, erkeğin diğer temyiz itirazları reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.DAVA TÜRÜ : Karşılıklı BoşanmaTaraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı kadın vekili tarafından hükmedilen tazminatların miktarı yönünden; davalı- davacı erkek vekili tarafından ise hükmedilen tazminatlar ile kesinleşen yargılama giderleri ve vekâlet ücretine ilişkin yeniden hüküm kurulması yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:1. Davacı- davalı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat az olup bozmanın amacına uygun değildir. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesinde düzenlenen hakkaniyet kuralları dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. 2. Davalı- davacı erkek vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;a.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.b.İlk Derece Mahkemesince tarafların boşanma davalarının kabulüne karar verilen ilk hükümde yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmiş, taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. Tarafların temyizi üzerine Dairemizin 30.04.2025 tarihli kararı ile hükmün tazminatların miktarı yönünden bozulmasına diğer yönlerden onanmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda sadece bozma sonrası yapılan yargılama giderleri yönünden hüküm kurulması gerekirken, kesinleşen yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden de yeniden hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.KARARAçıklanan sebeplerle;1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda (1) ve (2-b) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere hükmedilen tazminatların miktarı yönünden kadın yararına, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden ise erkek yararına BOZULMASINA,2.Davalı- davacı erkek vekilinin, yukarıda (2-a) numaralı paragrafta belirtildiği üzere sair temyiz itirazlarının reddine, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.