istanbul bölge adliye mahkemesinin, ayakkabı sektöründeki şirketler grubu ve kefil ortakların yetersiz finansman nedeniyle reddedilen konkordato taleplerine ilişkin istinaf kararı.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin, ayakkabı sektöründeki şirketler grubu ve kefil ortakların yetersiz finansman nedeniyle reddedilen konkordato taleplerine ilişkin istinaf kararı.

Özet: Bu hukuki evrak, ayakkabı sektöründe faaliyet gösteren grup şirketlerin sahipleri ve şahsi kefilleri olan gerçek kişilerin konkordato taleplerinin ilk derece mahkemesince reddedilmesine ilişkin istinaf başvurusunu konu almaktadır; ret gerekçesi olarak, sunulan konkordato projelerinde öngörülen kaynakların, gerçek kişilerin toplam kişisel ve kefalet borçlarını karşılamaya yetersiz kalması ve önemli finansman açıkları bulunması gösterilmiş olup, istinaf edenler şirketlerin başarısı ile ortakların finansal durumunun birbirinden ayrılmaz bir ekonomik kader birliği teşkil ettiğini savunmaktadır.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

17. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO:████████ Esas

KARAR NO:████████

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ:█████/2026

NUMARASI:████████ Esas, ████████ Karar

DAVA:KONKORDATO (Adi Konkordatodan Kaynaklanan (İİK 285 İla 308/h))

KARAR TARİHİ:█████/2026

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:Konkordato talep edenler vekili talep dilekçesinde; müvekkili şirketlerin tamamının ayakkabı sektöründe faaliyet gösterdiğini, bu faaliyetin; üretim, tedarik, fason imalat, marka kullanımı, dağıtım, ihracat ve satış kanalları bakımından birbirini tamamlayan ve birbirine bağımlı bir yapı arzettiğini, şirketlerin ayrı tüzel kişiliği bulunsa da finansman, nakit akışı ve ticari ilişkiler bakımından ayrıştırılamaz durumda olduğunu, müvekkili şirketlerin arasında yoğun grup içi faturalama ve cari hesap ilişkilerinin mevcut olduğunu, banka kredileri ve finansman ilişkilerinin büyük ölçüde ortak banka grupları üzerinden yürütüldüğünü, aynı gerçek kişilerin, bu borçların büyük kısmına müteselsil kefil konumunda olduğunu, tahsilatların fiilen aynı finansal havuzlara yöneldiğini, müvekkilleri yönünden nakit akışında ciddi bozulma meydana geldiğini, kısa vadeli borçların çevrilmesinin güçleştiğini, banka kredilerinin yenilenmesinin zorlaştığını, tahsilat vadelerinin uzadığını, icra ve cebri takip riskinin belirgin hale geldiğini, müvekkilinin borçlarını vadesinde ödeyememe tehlikesi altında olduğunu, bu tehlikenin, şirketler grubu ve gerçek kişi kefiller bakımından zincirleme etki yarattığını, konkordato ön projelerinin ciddi ve uygulanabilir nitelikte olduğunu ve buna göre alacaklılar bakımından iflas senaryosuna kıyasla daha elverişli bir tablo ortaya çıktığını, gerçek kişilerin, kendi ad ve hesaplarına yürüttükleri bağımsız bir ticari faaliyet nedeniyle değil şirketler grubunun finansman yapısını ayakta tutan kefalet mekanizmasının asli unsuru olmaları nedeniyle konkordato sürecine dahil edildiğini, gerçek kişilerin, şirket borçları nedeniyle şahsen sorumluluk altına girmesi sebebiyle bankalar tarafından fiilen borçlu muamelesi gördüğünü ve icra tehdidiyle karşı karşıya bulunduğunu, bu nedenle gerçek kişilerin bu süreç dışında bırakılması halinde konkordatonun koruyucu etkisinin kaçınılmaz olarak delinmiş olacağını, şirketlerin ayakta kalması, gerçek kişilerin mali varlığının korunmasına, gerçek kişilerin mali varlığının korunması ise şirketlerin faaliyetlerini sürdürebilmesine bağlı olduğunu, belirterek gerekli tedbirlerin alınarak önce geçici mühlet, akabinde kesin mühlet kararı verilerek yargılama sonucu konkordatonun tasdikine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEME KARARI:

İlk derece mahkemesince; konkordato talep eden gerçek kişi ...'ın konkordato projesinde gösterdiği kaynakların, toplam borcun tamamını karşılamaya yeterli olmayıp yaklaşık 17.038.752,83 TL tutarında finansman açığının bulunduğu, proje kapsamında öngörülen kaynakların, borçların yaklaşık %88'ini karşılayabildiği, kalan kısım yönünden ise yetersiz kaldığı, bu nedenle borçlunun kesin mühlet aşamasına geçmesinin bu aşamada mümkün olmadığı, revize proje sunması gerektiği, konkordato talep eden gerçek kişi ...'ın ortağı olduğu şirketin bilirkişi raporları baz alınarak oluşturulan rayiç değer bilançosuna göre borca batık olmadığı, borçlunun konkordato projesinde gösterdiği kaynakların 6.624.000 TL huzur hakkı geliri, 2.260.367,48 TL emekli maaşı geliri ve 47.063.839,00 TL şirket öz kaynak payı olmak üzere toplam 55.948.206,48 TL olduğu, bu proje ile 499.381.437,00 TL'lik borcun 150.416.569,00 TL'lik kısmının ödenmesi teklifinde bulunulduğu, buna karşılık borçlunun 4.724.444,00 TL şahsi borcu ve 109.662.809,78 TL kefalet borcu bulunmakta olup toplam borç yükünün 114.387.253,78 TL olduğu, bu itibarla mevcut proje kaynaklarının toplam borcun tamamını karşılamaya yeterli olmayıp yaklaşık 58.439.047,30 TL tutarında finansman açığının bulunduğu, proje kapsamında öngörülen kaynakların, borçların yaklaşık %48,9'unu karşılayabildiği, kalan kısım yönünden ise önemli ölçüde yetersiz kaldığı gerekçelerine istinaden konkordato talep eden gerçek kişiler ... ve ...'ın konkordato taleplerinin ayrı ayrı reddine dair karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ:

Karar yasal süresinde konkordato talep eden ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.Konkordato talep edenler vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili gerçek kişilerin, konkordato talep eden grup şirketlerin hakim ortakları ve yöneticileri olduğunu, müvekkillerinin, bu şirketlerin banka kredilerine ve ticari borçlarına şahsi malvarlıkları ile müteselsil kefil olduğunu, şirketlerin başarısı ile ortakların finansal durumunun birbirinden ayrılması imkansız bir ekonomik kader birliği teşkil ettiğini, şirketler hakkında kesin mühlet kararı verilirken, bu şirketlerin borçlarına kefil olan müvekkillerinin koruma dışında bırakılmasının hukuk mantığına aykırı olduğunu, alacaklı bankaların, şirket aleyhine yapamadıkları takipleri doğrudan müvekkillerine yöneltmesi durumunda müvekkillerinin malvarlığının (şirket hisseleri dahil) haciz ve satış tehdidi altına gireceğini, müvekkillerinin iflası veya şahsi malvarlıklarının elinden çıkmasının ise, şirketlerin konkordato projesinin de çökmesine neden olacağını, Yargıtay içtihatlarında da vurgulandığı üzere, asıl borçlu şirket ile kefil ortakların konkordato taleplerinin birlikte değerlendirilmesinin işletme bütünlüğünün korunması ilkesinin bir gereği olduğunu, şirketler yönünden başarı ihtimali görülüp ortaklar yönünden görülmemesinin kendi içinde çelişkili olduğunu, zira ortakların malvarlığının, şirket borçlarının en büyük teminatı olduğunu, müvekkilleri hakkındaki tedbirlerin kaldırılmasının, müvekkillerini alacaklıların saldırısına açık hale getirdiğini, 115 kişiyi istihdam eden, 45 ülkeye ihracat yapan dev bir yapının ortaklarının şahsi malvarlıklarının korumasız bırakılmasının kamu menfaatine de aykırı olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE:Talep, İİK'nun 285. vd. maddeleri uyarınca geçici ve kesin mühlet kararları verilmesi ile akabinde konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir.İstinaf incelemesi 6100 sayılı HMK'nun 355. maddesi uyarınca istinaf başvurusunda ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılmıştır.Konkordato talepleri ile ilgili 2004 sayılı İİK'nın 285. maddesinde, yetkili ve görevli mahkeme düzenlenmiş olup yasada iflasa tabi olan borçlu için, İİK'nın 154. maddesine atıf yapılarak ilgili maddenin birinci veya üçüncü fıkradaki yazılı yerlerdeki asliye ticaret mahkemesinin yetkili ve görevli olduğu, iflasa tabi olmayan borçlu için ise yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu vurgulanmıştır. Somut olayda, davanın, yetkili olan asliye ticaret mahkemesinde açıldığı ve 6100 sayılı HMK'nun 74. maddesinde belirtilen şekilde konkordato talep eden gerçek kişiler vekilinin vekaletnamesinde konkordato ile ilgili özel yetkinin mevcut olduğu anlaşılmıştır.Konkordato talep eden gerçek kişiler ile.... Şti., .... Şti., ... ve .... Şti., ... ve .... Şti.'nin tek bir dilekçe ile konkordato talebinde bulunduğu, ilk derece mahkemesinin █████/2026 tarihli tarihli tensip zaptı ile gerçek kişiler ve şirket lehine bu tarihten itibaren geçerli olmak üzere 3 ay süre ile geçici mühlet kararı verildiği, mahkemenin █████/2026 tarihli duruşmasında, şirketler bakımından █████/2026 tarihinden itibaren 1 yıllık kesin mühlet kararı verilerek konkordato talep eden gerçek kişiler ... ve ...'ın konkordato taleplerinin reddine ve gerçek kişilere yönelik talebin dosyadan tefrik edilmesine karar verildiği, tefrik neticesinde yeni esas üzerinden işbu istinaf başvurusuna konu kararın verildiği anlaşılmıştır.Konkordato komiser heyeti tarafından sunulan █████/2026 tarihli geçici mühlet nihai raporunda; ...'ın.... Şti., .... Şti., ... ve .... Şti.'nin %100 payına sahip ve temsilcisi olduğu, ... ve .... Şti.'nin ise %30 payına sahip olduğu, iflasa tabi bir kişi olmadığı, ...'ın ... ve .... Şti.'nin ise %70 payına sahip ve temsilcisi olduğu, iflasa tabi bir kişi olmadığı, ...'ın konkordato projesinde gösterdiği kaynakların 15.072.000,00 TL huzur hakkı geliri, 2.645.165,23 TL emekli maaşı geliri, 38.950.000,00 TL rayiç değerli gayrimenkul ve 67.382.903,10 TL tutarındaki şirket öz kaynak payı olmak üzere toplam 124.050.068,33 TL konkordato kaynağının olduğu, buna karşılık 137.465.050,16 TL kefalet borcu ve 3.623.771,00 TL şahsi borcu olmak üzere toplam 141.088.821,16 TL borcunun bulunduğu, bu itibarla mevcut proje kaynaklarının, toplam borcun tamamını karşılamaya yeterli olmayıp yaklaşık 17.038.752,83 TL tutarında finansman açığı bulunduğu, proje kapsamında öngörülen kaynakların borçların yaklaşık %88'ini karşılayabildiği, kalan kısım yönünden ise yetersiz kaldığı, ...'ın konkordato projesinde gösterdiği kaynakların 6.624.000 TL huzur hakkı geliri, 2.260.367,48 TL emekli maaşı geliri ve 47.063.839,00 TL şirket öz kaynak payı olmak üzere toplam 55.948.206,48 TL olduğu, adı geçenin bu proje ile 499.381.437,00 TL'lik borcun 150.416.569,00 TL'lik kısmının ödenmesi teklifinde bulunduğu, buna karşılık 4.724.444,00 TL şahsi borcu ve 109.662.809,78 TL kefalet borcu olmak üzere toplam 114.387.253,78 TL borcunun bulunduğu, bu itibarla mevcut proje kaynaklarının, toplam borcun tamamını karşılamaya yeterli olmayıp yaklaşık 58.439.047,30 TL tutarında finansman açığının bulunduğu, proje kapsamında öngörülen kaynakların borçların yaklaşık %48,9'unu karşılayabildiği, kalan kısım yönünden ise önemli ölçüde yetersiz kaldığı, tüm bu hususlar ve eksiklikler dikkate alındığında gerçek kişilerin kesin mühlet aşamasına geçmesinin bu aşamada mümkün olmadığı, revize proje sunmaları gerektiği belirtilmiştir.Uyuşmazlık konkordatoya ilişkin şartların mevcut olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır."...Konkordato isteminde bulunan her bir davacı için ayrı konkordato ön projesi sunulmalı, İİK’nın 305. maddesinde konkordatonun tasdiki için aranan şartlar her bir davacı için ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Somut olayda, davacılar ... ve ...ayrı konkordato ön projesi sunmuş olsa da ödeme planları ve ödeme tekliflerinin davacı şirketin projesiyle aynıdır. Öte yandan davacı gerçek kişiler, davacı şirketin konkordato projesine nakit finansması sağlayarak ve alacaklarından vazgeçerek katkı sağlayacaklarını beyan etmektedir. Oysa kendi ticari mevcudiyetleri dahi bizatihi şirkete bağlı olduğu gibi konkordatoya tabi olan borçları için ayrı bir kaynakları, malvarlıkları ve özgün projeleri bulunmamaktadır. Bu durumda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından davacı gerçek kişiler yönünden konkordatonun tasdikine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir..." (Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin ████████ Esas █████████ Karar sayılı ilamı).Kefil, mahkemeye sunacağı konkordato ön projesinde kefalet borcunu hangi oranda veya vadede ödeyeceğini, ödemelerin yapılması için mevcut mallarını satıp satmayacağını, kefalet borcu ödemesini yapabilmek için gerekli mali kaynağı nasıl sağlayacağını açıkça belirtmelidir (Yeni Konkordato Hukuku, Editör Selçuk Öztek, 2. Baskı, sh. 148).Tüzel kişi ve kefillerinin konkordato taleplerinin aynı dilekçede birleştirilmesi mümkün olmakla birlikte konkordatonun tasdiki için aranan şartların her bir borçlunun şahsında gerçekleşmesi gerekir. Somut olayda, şahsi borçlarına nazaran borçlarının büyük kısmının şirketlere olan kefaletlerinden kaynaklandığı anlaşılan konkordato talep eden şahısların sunduğu ön projelerine göre şirketlerin konkordato teklifi ile bağlı olmayı kabul ve taahhüt ettiği, buna göre her iki gerçek kişi yönünden konkordato ön projesi sunulmuş olsa da, ödeme planları ve ödeme tekliflerinin tefrik kararı verilen dosya kapsamındaki şirketlerin projesiyle aynı olduğu, buna göre gerçek kişilerin, şirketlerden bağımsız projesi bulunmadığı gibi projelerinin başarısının da, şirketlerin projesinin başarısına bağlı kılındığı, ayrıca proje kapsamında öngörülen kaynakların, borçların tamamını karşılamakta yetersiz kalması sebebiyle mevcut kaynaklar ile orantılı bir teklifin de sunulmadığı, buna göre konkordato projesinin başarıya ulaşmasının da mümkün gözükmediği anlaşılmakla mahkemece, iflasa tabi olmayan gerçek kişilerin kesin mühlet verilmesi ve konkordatonun tasdiki taleplerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Açıklanan sebeplerle, ilk derece mahkemesince tesis edilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla konkordato talep eden gerçek kişiler vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiğine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

H Ü K Ü M:Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;

1-Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin ████████ Esas, ████████ Karar ve █████/2026 tarihli kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan konkordato talep eden gerçek kişiler vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 bendi gereğince esastan REDDİNE,

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince konkordato talep edenler bakımından ayrı ayrı alınması gereken istinaf harçları peşin olarak yatırıldığından başkaca harç alınmasına YER OLMADIĞINA,

3-Konkordato talep edenler tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerlerinde BIRAKILMASINA,Dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, 2004 sayılı İİK'nun 293/2 fıkrası gereğince kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.█████/2026