Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinaf başvurusu reddedilen sanığın temyiz dilekçesinde sebep belirtmemesi nedeniyle temyiz isteminin reddine karar vermiştir.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen bir karara karşı yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddedilmesi üzerine, sanık tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur; yapılan incelemede, sanığın yasal süresi içinde sunduğu temyiz dilekçesinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 298/1. maddesi uyarınca zorunlu olan temyiz sebeplerini içermediği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilerek dava dosyasının ilk derece mahkemesine iadesi uygun görülmüştür.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : RetAdana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 16.09.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, ████████ Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 19.09.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 26.09.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.