Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün hukuka uygunluğunu denetleyerek temyiz istemlerini esastan reddetti ve kararı onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan yargılanan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararlarını takiben istinaf mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafilerinin sanıkların isnat edilen suçu işlemedikleri, yeterli delil bulunmadığı, beraat etmeleri gerektiği ve lehlerine hükümlerin uygulanmadığı yönündeki temyiz itirazları, Yargıtay tarafından yapılan incelemede, hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığı tespit edilerek reddedilmiş ve istinaf mahkemesinin kararı tebliğnameye uygun olarak onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istemlerinin, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli delilin bulunmadığına, beraatlerine karar verilmesinin gerektiğine, sanıkların lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığına, beraatine karar verilmesinin gerektiğine, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, eksik inceleme sonucunda mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, olayın oluşuna, katılanın beyanına ve BTK'dan gelen yazı cevabına göre sanığın atılı suçu işlemediğinin sabit olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.