32.000 Euro havalenin borç mu yoksa davacı aracılığıyla yengeden gelen emanet para mı olduğu ihtilafında kötüniyet tazminatı içeren ilk derece kararı.
Özet: Davacı, davalıya "emanet para" açıklamasıyla gönderdiği 32.000 Euronun borç olduğunu ileri sürerek başlattığı icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine itirazın iptalini talep etmiş; davalı ise bu paranın, kendi yengesinin davacı aracılığıyla kendisine gönderilmesini istediği bir emanet olduğunu, şahsına ait bir borç olmadığını savunmuştur; ilk derece mahkemesi, davacının, dava dışı üçüncü bir kişiden aldığı paranın 32.000 Euroluk kısmını davalıya "emanet para" ibaresiyle havale ettiğini ancak bu paranın davalıya borç olarak verildiğini ispatlayamadığını belirterek davanın reddine ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmetmiştir.
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi
SAYISI : ████████ E., █████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 13. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : ████████ E., ████████ K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 12.05.2026 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.Belli edilen günde gelen davalı vekili Avukat ...'ın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVADavacı vekili; müvekkilinin 25.03.2019 tarihinde 32.000 Euro'yu borç olarak davalının ibanına havale ile gönderdiğini, havale dekontuna emanet para açıklaması yazdığını, bu zamana kadar geri ödemediğini, 32.000 Euro'nun tahsili için Türk lirası üzerinden 09.06.2021 tarihinde icra takibi başlattığını, davalı tarafça bu takibe kötü niyetli olarak itiraz edildiğini ve takibin durduğunu, davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına, takip konusu alacağın %20'sinden az olmamak üzere hakkında icra inkâr tazminatına mahkûm edilmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAPDavalı vekili; müvekkilinin davacıyı tanımadığını, ticari bir ilişkisi ve alışverişi de olmadığını, müvekkilinin yengesi davalı ... ile davacının uçak seyahatinde tanıştığını, arkadaşlık ilişkisi kurulduğunu, müvekkilinin yengesinin 2019 yılında Türkiye'de taşınmaz satın almak ve İstanbul'da bulunan kardeşinin düğününde harcama yapmak üzere Türkiye'ye 52.000 Euro para getirdiğini, 32.000 Euro'nun İzmir'de bulunan kayınbiraderi müvekkili ...'a, 20.000 Euro kısmını da Almanya'da bulunan eşi ...'a göndermek istediğini, davacının "bu parayı benim döviz hesabımdan gönderirsek daha az havale masrafı ödersin, ben bu işi hallederim" diyerek ...'den toplamda 52.000 Euro aldığını, müvekkilinin isim ve banka hesap bilgilerinin ... tarafından davacıya Whatsap yoluyla iletildiğini, davacının da müvekkilinin döviz hesabına "EMANET PARA" açıklaması ile 32.000 Euro tutarında havale yaptığını, 20.000 Euro tutarındaki parayı da banka hesaplarında bulunan blokeyi bahane ederek gönderemediğini, müvekkiline gönderilen bu 32.000 Euro emanet paranın daha sonra 01.10.2020 tarihinde yengesi ...'ye iade edildiğini, yengesinin yatırım amacıyla 01.10.2020 tarihinde taşınmaz satın aldığını, davacının fırsatçılık yaparak müvekkilin yengesinin parası olan ve davacı aracılığıyla emanet para olarak müvekkiline gönderilen 32.000 Euro havaleyi sanki müvekkiline borç para vermiş gibi yansıttığını savunarak; davanın reddini istemiş ayrıca davacı tarafın %20 kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının davalıdan alacaklı olduğunu iddia ettiği 32.000 Euroluk dekontta "... ... emanet para" yazdığı, esasen havalenin var olan bir borcun ödenmesi anlamına geldiği, dava dışı ... tarafından davacıya 52.000 Euro'nun gönderildiğinin dosya içerisindeki dekonttan anlaşıldığı gibi 32.000 Euro'nun üzerinde kalan miktarlar yönünden de davacı tarafından ...'ye dosya içerisinde bulunan 20.000 Euro'luk borç senedi verildiği görülmekle, davacının dava dışı ... ... tarafından kendisine gönderilen 52.000 Euro paranın 32.000 Eurosunu emanet para açıklaması ile davalıya gönderdiğinin dosya kapsamı ile sübut bulduğu bu paranın borç olarak davalıya verildiğini davacının ispat edemediği gibi, ispat külfeti davacıda olmasına rağmen davalı ... tarafından davacıya gönderilen 52.000 Euro'nun 32.000 Euro'sunun kendisine gönderildiği iddiasını davacıya ... ... tarafından gönderilen 52.000 Euro dekont ve davacının davalıya gönderdiği para dekontundaki emanet para ibaresi ile ispatlamış olduğu, esasen davacı ile dava dışı ... ... arasındaki mailleşmelerle de bu durumun sabit olduğu, davacı davasını ispat edemediğinden davanın reddine, davacının kötüniyetli olduğu anlaşılmış olmakla ayrıca davacı aleyhine 318.400,00 TL'nin %20'si oranında kötüniyet tazminatının da davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.IV. İSTİNAFBölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu havalenin borç olarak gönderildiğine dair davacı iddiası davalı tarafça kabul edilmemiş, davalının hesabına havale edilen 32.000 Euro paranın davacıya ait olmayıp, davalının yengesi ...'nin davalıya gönderilmek üzere davacıya emanet verdiği bir para olduğu, davacının bu havaleye sadece aracılık yaptığı savunulmuş, böylece davalı, davaya konu 32.000 Euro'nun kendisine gönderildiğini ikrar etmiş ancak, bunların davacı tarafından ileri sürülen nedenle değil, yengesi tarafından kendisine gönderilmek üzere davacıya emaneten verildiğini savunmak suretiyle, vasıflı ikrarda bulunmuş, bu durumda davacı, söz konusu havale dekontunda "emanet para " açıklamasına yer vererek paranın borç olarak gönderildiğine dair iddiasını ispat etmiş, aksini ispat yükü davalı olup, iddialarını ispat edemediğinden, tanık dinlenmesi de mümkün olmadığı gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile İzmir 7. İcra Dairesinin █████████ sayılı icra takip dosyasına davalının yaptığı itirazının iptali ile 32.000 Euro asıl alacağa takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunu'nun 4/a maddesi uyarınca Devlet Bankalarının Euro ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına uygulanan en yüksek faiz oranı işletilmek suretiyle takibin devamına, davacının icra inkar tazminatı talebinin kabulü ile asıl alacak tutarı olan 32.000 Euro'nun takip tarihindeki 10,45 TL kur üzerinden karşılığı olarak hesaplanan 334.400,00 TL'nin %20'si 66.880,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavalılar vekili; yengesinin müvekkiline gönderilmek üzere davacıya verilen paranın emaneten açıklamasıyla gönderildiğini, bu paranın yengesine iade edildiğini, aslında gönderilen paranın yengesinin parası olduğunu, banka havalesinin yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğunu, davacının haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.B. Değerlendirme ve GerekçeUyuşmazlık, davalıya borç olarak havale edildiği iddia edilen paranın tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere, özellikle havale olarak gönderilen paranın emaneten verildiğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.VI. KARARAçıklanan sebeplerle;Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.