2. Ceza Dairesi, mala zarar verme suçunda temyiz talebini temyiz edilemezlik nedeniyle, hırsızlık suçunda ise esastan reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onadı.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanık ve müdafiinin ilk derece mahkemesince verilen hükme karşı bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararını temyiz etmesi üzerine; mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz talebini, Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi gereği temyiz edilemez nitelikteki kararlardan olması sebebiyle usulden reddetmiş; hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemini ise, bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığını ve sanık ile müdafiinin cezanın yanlış tayin edildiği, delil yetersizliği iddialarının yerinde olmadığını belirterek esastan reddetmiş ve bölge adliye mahkemesi kararını onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : ███████ E. ████████ K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar vermeHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I)Mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.01.2023 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II)Hırsızlık suçuna ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin, sanık hakkındaki cezanın yanlış tayin edildiğine yönelik olduğu, sanığın temyiz talebinin, aleyhine delil olmadığı, maddi manevi mağdur olduğu, yeniden yargılama yapılarak beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.