Tacir veya şirket yöneticilerinin dolandırıcılığı davasında, ek savunma hakkı kısıtlaması ve usulsüz tebligat nedeniyle bir hükmün bozulması, diğer hükmün onanması.
Özet: Yargıtay, tacir veya şirket yöneticilerinin dolandırıcılığı suçundan açılan davada, bir sanık hakkındaki mahkumiyet kararını, yargılama sürecinin usulüne uygun olduğu, delillerin değerlendirildiği ve eylemin sabit görüldüğü gerekçesiyle oybirliğiyle onarken, diğer sanık hakkındaki mahkumiyet kararını ise usulsüz tebligat yapılması ve 5271 sayılı Kanunun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden sevk maddesi değiştirilerek hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedenleriyle oybirliğiyle bozmuştur.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E. ███████ K.SUÇ : Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığıHÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:1.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde; Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi gereğince kamu davası açıldığı ancak esas hakkındaki mütalaada aynı kanunun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereğince cezalandırılmasının talep edildiği hazır bulunan sanık müdafiine mütalaaya karşı diyecekleri sorularak savunmasının alındığı, bu hali ile savunma hakkının kısıtlanmadığının anlaşılması karşısında hükmün bozulması yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine 7201 sayılı Kanun'un 21'inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebligat çıkarılması, bu şekilde çıkarılan tebligatın iade edilmesi halinde bu kez aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca MERNİS adresine "MERNİS" şerhi düşülerek tebligat çıkartılması gerekmektedir. Bu açıklamalar ışığında, dosya kapsamından sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün 7201 sayılı Kanun'un ilgili maddelerine aykırı olarak usulsüz tebliğ edilmiş olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talepli dilekçesinin süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158/1-i maddesinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-h maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle, sanığın savunma hakkının kısıtlanması,Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.