bilişim sistemleri kullanılarak işlenen dolandırıcılık suçundan mahkûm edilen sanığın, cezaevinde yasa yolu bildirimindeki eksiklik nedeniyle temyiz hakkının yanıltılması üzerine dosyanın yeniden değerlendirilmek üzere başsavcılığa gönderilmesi.

Bilişim sistemleri kullanılarak işlenen dolandırıcılık suçundan mahkûm edilen sanığın, cezaevinde yasa yolu bildirimindeki eksiklik nedeniyle temyiz hakkının yanıltılması üzerine dosyanın yeniden değerlendirilmek üzere başsavcılığa gönderilmesi.

Özet: Sanığın, ceza infaz kurumunda hükümlü iken tebliğ edilen ilk derece mahkemesi kararının temyiz edilebileceğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 263. maddesine uygun olarak cezaevi idaresi aracılığıyla temyiz hakkının bulunduğu bilgisi verilmemesi nedeniyle yanıltıldığı, bu sebeple süresinde olmadığı gerekçesiyle reddedilen önceki temyiz talebine ilişkin yargıtay dairesi kararına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesi kapsamında itiraz edilip edilmeyeceği hususunun değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine oy birliğiyle karar verilmiştir.

11. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., ███████ K.

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve ████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2012 tarihli ve ████████ Esas, ███████ Karar sayılı hükmüne yönelik temyiz talebinin Yargıtay(kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 16.06.2015 tarihli ve ██████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararıyla temyiz talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddedildiği ve bu nedenle hakkında sirayet üzerine Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ████████ Esas ve ███████ Karar sayılı kararıyla verilen hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin olmayacağı belirlenmekle; ilk derece mahkemesince verilen 10.02.2012 tarihli ilk kararın sanığa cezaevinde tebliğ edildiği, hüküm tarihinde Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi idaresi aracılığıyla da kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle sanığın yanıltıldığının anlaşıldığı bu nedenle Yargıtay(kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 16.06.2015 tarihli ve ██████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararına 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 308 inci maddesi kapsamında itiraz edilip edilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.