Özet: Davacı şirket, rücuen tazminat davası kapsamında yanlışlıkla dava ettiği ve sicilden terkin edildiğini öğrendiği bir şirketin tüzel kişiliğinin ihyasını talep etmiştir. Ancak, ilk derece mahkemesi, davacının gerçekte sözleşmesel ilişkisi olduğu şirketin başka bir vergi numarasına sahip olduğunu ve ihyası istenen şirketle davacı arasında hukuken korunmaya değer bir menfaat bağı bulunmadığını belirlemiştir. Bu tespit üzerine mahkeme, davacının hukuki yarar yokluğu nedeniyle ihya davasını dava şartı eksikliğinden reddetmiştir. Davacı vekili ise, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek bu ret kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmuştur.