Yargıtay, ticari taksi şoförünün işçilik alacakları talebini, taraflar arasındaki hasılat kirası ilişkisi bulunması gerekçesiyle reddeden kararı onadı.
Özet: Davacı taksi şoförünün, davalı taksi sahibi yanında işçi olarak çalıştığı iddiasıyla kıdem, ihbar, fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin gibi işçilik alacakları talebinde bulunduğu uyuşmazlıkta; ilk derece ve bölge adliye mahkemeleri, taraflar arasındaki ilişkinin günlük kira bedeli karşılığında aracın şoför tarafından işletildiği bir hasılat kirası niteliğinde olduğunu, şoförün kendi nam ve hesabına çalıştığını ve masraflarını karşıladığını tespit ederek, işçi-işveren ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş ve bu kararlar temyiz incelemesi sonucu onanmıştır.
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Sulh Hukuk MahkemesiSAYISI : ███████ E., ████████ K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVADavacı vekili; müvekkilinin davalıya ait ... plaka sayılı ticari takside 10.06.2013 - 12.06.2020 tarihine kadar şoför olarak çalıştığını, ilk çalışmalarının SGK'ya bildirilmediğini, 02.03.2012 tarihi itibariyle SGK'ya bildirilen iş akdinin haksız olarak sona erdirildiğini, günlük 180 TL yevmiye ile çalışmakta olduğunu, davalının araçta herhangi bir fiili çalışması olmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, Ubgt, yıllık izin ve Agi alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAPDavalı vekili; taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası ilişkisi olduğunu, kira sözleşmesi uyarınca davacı tarafından davalıya günlük 230,00 TL ödendiğini, aracın bakımı ve trafik cezalarını ödeme yükümlülüğünün davacıya ait olduğunu, davacının kira sözleşmesi boyunca kendi nam ve hesabına çalıştığını, bu nedenlerle mahkemenin görevsiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIDavanın açıldığı Bakırköy 5. İş Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli görevsizlik kararı üzerine, dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasındaki ilişki kira ilişkisi olduğundan, davacının kira sözleşmesine dayalı olarak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, maaş alacağı, senelik izin alacağı, hafta sonu izin alacağı, resmi ve dini bayram ücreti ve fazla çalışma ücretin talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.IV. İSTİNAFBölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavacı vekili; taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi olduğunu, davalının dava konusu taksi iş yerinde fiilen çalışmadığını, bağımlılık unsuru bulunduğunu, bu durumun SGK kayıtlarından anlaşılacağını, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.B. Gerekçe ve DeğerlendirmeUyuşmazlık, davacının davalı yanında şoför olarak çalıştığı iddiasıyla işçilik alacakları istemine ilişkindir. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa ilgili kanun maddelerinin doğru şekilde uygulanmasına, dosya kapsamındaki deliller ve tanık beyanlarından davacının davalıya günlük kira bedeli ödeyerek aracı işlettiğinin, elde ettiği karın davacıya ait olduğunun, trafik cezalarının ve sigorta primlerinin davacı tarafından ödendiğinin, taraflar arasındaki kira ilişkisi kapsamında işçilik alacağı talep edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARARAçıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.