Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 556 sayılı KHKya muhalefet suçunda adli para cezası ertelemesi ve denetim süresi ihtarındaki eksiklikleri düzelterek mahkumiyet kararını onaması.
Özet: Sanık hakkında markaların korunması hükümlerine muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmü, Yargıtay tarafından incelenmiş; adli para cezasına erteleme uygulanmasının hukuka aykırı olduğu fakat aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmadığı belirtilmiş, yargılama sürecindeki diğer temyiz iddiaları reddedilmiş, ancak hükümdeki denetim süresine dair uyarıda ilgili kanun maddelerinin eksik gösterilmesi hukuka aykırı bulunsa da, bu eksiklik Yargıtay tarafından 5237 sayılı Kanunun ilgili maddeleri eklenerek düzeltilmiş ve hüküm bu şekilde onanmıştır.
MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K. SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’ye muhalefet HÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezasına hükmediliği ve adlî para cezası bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 51. maddesine göre erteleme hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı halde, erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın adlî para cezasının da 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi hukuka aykırı ise de, bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Sanığa, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilebileceğine ilişkin ihtar ile denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağına ilişkin ihtarlarda uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 11. paragrafında yer alan ''...işlemesi halinde...'' ibaresinden sonra, ''...ertelenen cezanın....'' ibaresinden önce gelmek üzere ''...5237 sayılı Kanunun 51/7. maddesi uyarınca...'' ibaresinin eklenmesi, hükmün 12. paragrafında yer alan ''...geçirilmesi halinde...'' ibaresinden sonra, ''...cezanın infaz...'' ibaresinden önce gelmek üzere ''...5237 sayılı Kanunun 51/8. maddesi uyarınca...'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2026 tarihinde karar verildi.