Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen beraat kararını onayan istinaf red kararını, temyiz başvurularını esastan reddederek kesinleştirdi.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun reddiyle kesinleşmesi üzerine, katılan vekili ve cumhuriyet savcısının, sanığın eylemlerinin ifade hürriyetini aşıp hakaret suçunu oluşturduğu ve bu nedenle mahkumiyet gerektiği iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu, yapılan inceleme sonucunda ilk derece mahkemesinin delil takdiri ve yargılama sonuçlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin özetle; hakaret suçunu oluşturup ifade hürriyeti ve eleştiri sınırlarını aşan yorum nedeniyle sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiriyle dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2026 tarihinde karar verildi.