7. Ceza Dairesi, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçunda sanığın kamu zararını ödemesine rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının değerlendirilmemesi nedeniyle istinaf kararını bozdu.
Özet: Başlangıçta kaçakçılık suçundan beraat eden sanığın istinaf mahkemesince mahkûmiyetine karar verilmiş, ancak temyiz incelemesinde sanığın kamu zararını istinaf kararından önce ödediği ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil edecek objektif bir durumun bulunmadığı tespit edilerek, istinaf mahkemesinin bu husustaki hatalı gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı yönündeki kararının hukuka aykırı olduğu sonucuna varılarak mahkûmiyet hükmü bozulmuştur.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., ████████ K.SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetHÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet, müsadereTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk DereceMarmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine, suça konu cep telefonlarının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 03.04.2024 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı, ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılmasına, sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5607 sayılı Kanun'un 3/5., 23. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezasından bir gün karşılığı 50,00 TL üzerinden çevrilen 5.000,00 TL adlî para cezası ve 1 gün karşılığı 50,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen cep telefonlarının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.II. TEMYİZ A. Temyiz SebepleriSanığın Temyiz İstemiÜzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için 4.842,18 TL'yi ödediği halde cezasından etkin pişmanlık hükümleri gereğince indirim yapılmadığına ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeSanığın işletmekte olduğu..... İletişim adlı iş yerinde Sulh Ceza Hakimliğinden usulünce alınan arama kararına istinaden yapılan aramada, 25 adet ... kaçağı cep telefonu ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda,Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep ettiği ve ... vergilerinden oluşan kamu zararını da Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm tarihinden önce 19.03.2024 tarihinde ödediği cihetle; dosyada mevcut adli sicil kaydına göre, sabıka kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın iş bu temyize konu dosyadaki suç tarihinden sonra verildiği ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceği anlaşılmakla, kamu zararını gidermediğinden bahisle dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2026 tarihinde karar verildi.