Yargıtay 2. Ceza Dairesi, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını bozma sonrası inceleyerek temyiz nedenlerini reddetmiş ve hükmü onamıştır.
Özet: Suça sürüklenen bir çocuğun hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı, önceki bozma üzerine yeniden kurulan hüküm hakkında yapılan temyiz başvurusu değerlendirilmiştir. Temyiz başvurusu, ilgili yasalara uygunluğu, başvuru hakkı ve süresinde yapılması açısından incelenmiş olup, yapılan ön incelemede bu şartların sağlandığı tespit edilmiştir. Bozma sonrasında gerçekleşen duruşmada toplanan deliller, kararın gerekçesi ve hakimin kanaati dikkate alınarak, temyiz nedenlerinin yerinde olmadığına karar verilmiştir. Bu doğrultuda, temyiz itirazları reddedilmiş ve yerel mahkemenin verdiği mahkûmiyet hükmünün oy birliğiyle onanmasına hükmedilmiştir.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSuça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.