Boşanma davasında, tarafların karşılıklı temyiz başvuruları üzerine kusur belirlemesi ve tazminat miktarı hususunda bölge adliye mahkemesi kararının Yargıtay tarafından oybirliğiyle onanması.
Özet: Boşanma davasında, ilk derece mahkemesinin kadına yüklediği "yatakları ayırma" kusurunun ispatlanamaması nedeniyle bu kusurun kadına atfedilemeyeceği, ancak genel kusur değerlendirmesinde erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu yönündeki Bölge Adliye Mahkemesi tespitinin usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilerek, davalı erkek ve kadın vekillerinin hükmün tamamı, kusur belirlemesi ve tazminat miktarına yönelik temyiz itirazları reddedilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı onanmıştır.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : ████████ E., █████████ K.DAVA TÜRÜ : BoşanmaİLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Aile MahkemesiSAYISI : ████████ E., ████████ K.Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından hükmün tamamı yönünden; kadın vekili tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle mahkemece kadın eşe kusur olarak yüklenen "yatakları ayırdığı" maddi vakıasının ispatlanamadığından kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinin gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARARAçıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz edenlere yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.