Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda istinaf kararını temyiz incelemesiyle onarken, iş yeri dokunulmazlığının ihlalinden ceza miktarı nedeniyle temyiz edilemez olan hükme ilişkin başvuruyu reddetti.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan cezanın miktarı nedeniyle temyiz edilemez nitelikte olduğu belirtilerek temyiz istemi reddedilirken; hırsızlık suçundan sanığın lehine hükümlerin uygulanmadığına dair itirazı ile katılan vekilinin çalınan eşyanın düşük değeri sebebiyle yapılan ceza indiriminin hukuka aykırı olduğu ve sanığın sabıkalı geçmişi nedeniyle en üst sınırdan cezalandırılması gerektiği yönündeki temyiz nedenleri değerlendirilmiş, ancak ilk derece mahkemesinin kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak bölge adliye mahkemesinin kararı oybirliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaKatılan vekilinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;I- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.10.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin ''lehe hükümlerin uygulanmadığına''; katılan vekilinin temyiz isteminin ''suça konu eşyanın, ekonomik değerinin düşük olduğu gerekçesiyle cezada indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın sürekli suç işlemesi ve sabıkalı olması dikkate alınarak en üst hadden cezalandırılması gerektiğine '' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.