yargıtay, suçun işlendiği tarihten sonra kesinleşen mahkumiyetin tekerrüre esas alınamayacağına hükmederek hırsızlık cezasındaki mükerrirlik uygulamasını kanun yararına bozma yoluyla düzeltti.

Yargıtay, suçun işlendiği tarihten sonra kesinleşen mahkumiyetin tekerrüre esas alınamayacağına hükmederek hırsızlık cezasındaki mükerrirlik uygulamasını kanun yararına bozma yoluyla düzeltti.

Özet: Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararında, tekerrüre esas alınan önceki hükmün incelenen suçun işlendiği tarihten sonra kesinleşmesi ve adli sicilde başkaca tekerrüre esas bir mahkumiyet bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak buna aykırı şekilde karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu tespit edilerek, karardaki mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılmasına hükmedilmiştir.

2. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., ████████ K.

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2026 tarihli ve KYB-██████████ sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda tekerrüre esas alınan Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2013 tarihli ve ████████ esas, ████████ sayılı kararın kesinleşme tarihinin 27.11.2013 olduğu, inceleme konusu karara konu suçun 20.05.2013 tarihinde işlendiği cihetle, anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, dolayısıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2013 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının, incelemeye konu dosyadaki suç tarihi olan 20.05.2013 tarihinden sonra 27.11.2013 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlü hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2015 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, “Hüküm fıkrasından, hükümlü ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılmasına, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.