Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının, sanık ve müdafiinin ileri sürdüğü temyiz itirazlarına karşın Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından hukuka uygun bulunarak reddedilip onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ve müdafiinin suçu işlemediği, uzmanlık raporunun şüpheyi gidermediği, ceza tayininde hukuka aykırılık bulunduğu ve şüpheden sanık yararlanması gerektiği gerekçeleriyle yaptığı temyiz başvurusu, yüksek mahkeme tarafından incelenmiş; yapılan değerlendirme sonucunda, hükümde herhangi bir hukuka aykırılık veya isabetsizlik tespit edilemediğinden, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenleri reddedilerek, usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının esastan onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., █████████ K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin ''atılı suçu işlemediğine", sanık müdafiinin temyiz isteminin ''eylemi gerçekleştiren kişinin sanık olmadığının tespitine ilişkin uzmanlık raporunda'' muhtemel aynı kişi'' olduğunun belirtildiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinin hukuka aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!