Banka Kartları Kanununa muhalefet suçunda hazinenin doğrudan zarar görmemesi nedeniyle temyiz yetkisinin bulunmadığı ve tefecilik suçunda zamanaşımı nedeniyle düşme kararının onanması.
Özet: Yüksek Mahkeme, Hazine vekilinin 5464 sayılı Kanuna muhalefet suçundan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle bu suçlara ilişkin hükümlere yönelik temyiz istemini yetkisizlikten reddederken, Bölge Adliye Mahkemesinin sanıklar hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerini zamanaşımı nedeniyle düşürme kararını usul ve yasaya uygun bularak onamış ve Hazine vekilinin bu karara yönelik temyiz itirazlarını da esas yönünden reddetmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ Esas, █████████ KararSUÇLAR : Tefecilik, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'na (5464 sayılı Kanun) muhalefetHÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaBölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, ███████ sayılı Kararı ve benzer kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesine göre 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin anılan suçtan açılan kamu davalarına katılma ve aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereğince bu suçtan verilen kararları temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı kabul edilmiştir. Sanıklar hakkında tefecilik suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Gölbaşı (Ankara) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2022 tarihli ve ███████ Esas, ████████ sayılı Kararı ile sanıkların tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına hükmolunmuştur.B. İstinafAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.09.2022 tarihli ve █████████ Esas, █████████ sayılı Kararı ile sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri kaldırılarak kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.II. TEMYİZ A. Temyiz SebepleriKatılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Kararların usul ve yasaya uygun olmadığına, eksik inceleme ile verildiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçe İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri kaldırılarak kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.III. KARAR 1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Hazine vekilinin sanıklar hakkında 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Gölbaşı (Ankara) 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.03.2026 tarihinde karar verildi.