Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, karşılıklı boşanma davasında maddi tazminat miktarına ilişkin tarafların temyiz itirazlarını reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onadı.
Özet: Karşılıklı boşanma davasında, davacı ve davalı tarafın, bölge adliye mahkemesince kadın lehine hükmedilen maddi tazminat miktarına yönelik temyiz başvurularının incelenmesi sonucunda, istinaf mahkemesinin hukuka uygun ve önceki bozma kararı gereğince tesis ettiği hükümde bir isabetsizlik bulunmadığına karar verilmiş; bu bağlamda, tarafların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları reddedilerek usul ve yasaya uygun olan kararın onanmasına oy birliğiyle hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından lehine kabul edilen maddi tazminat miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise kadın lehine kabul edilen maddi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Temyizen incelenen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARARAçıklanan sebeple;Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.