Tacirler arası hizmet sözleşmesinden doğan, otel tarafından park ettirilen aracın kendi kusuruyla hasar görmesi üzerine açılan değer kaybı ve mahrumiyet tazminatı davasında illiyet bağının kesildiği gerekçesiyle davanın reddi kararı onandı.
Özet: Davacıya ait aracın otelde park edilmek üzere bırakıldığı sırada yokuş aşağı hareket ederek hasar görmesi üzerine açılan tazminat davasında, ilk derece ve istinaf mahkemeleri, davacı şirket sürücüsünün motoru kapatmadan anahtarı valeye bırakması nedeniyle kendi kusurlu eyleminin zarara yol açtığını ve otelin adam çalıştıran sıfatıyla sorumluluğunu ortadan kaldırdığını belirterek davanın reddine karar vermiş; temyiz incelemesinde de bu kararların usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle onanmıştır.
6. Hukuk Dairesi         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : █████████ E., █████████ K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 6. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ███████ K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkile ait aracın sürücü ... tarafından park edilmesi için davalı otel çalışanına teslim edildiğini, araç uygun yere park edilmediğinden yokuş aşağı hareket ederek otel duvarlarına çarptığını ve araçta maddi hasar meydana geldiğini, araçta meydana gelen zarardan davalı otelin adam çalıştıranın sorumlu olduğunu belirterek meydana gelen kaza ile ilgili fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile değer kaybı zararı için 500,00 TL ile araç mahrumiyet zararı yönünden ise 250,00 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirket çalışanın aracı otelin otopark kısmına kendisinin park ettiğini, aracın valeye teslim edilmediğini, tedbirsiz şekilde aracı otoparka park eden araç sürücüsünün asli ve tek başına kusurlu olduğunu, aracın park edilmesi üzerine vale tarafından yalnızca otel misafiri olduğunun belli olması adına araç aynasına bir yazı takıldığını, araca başka bir müdahale olmadığını, aracın yetkili bir serviste orijinal parçalar kullanılarak onarılmış olması durumunda araçta değer kaybı oluşmayacağını, hatta davacıya ait araçtaki eskiyen ve yıpranan parçaların yenilenmesi nedeniyle araçta değer artışı meydana geleceğini, davacı tarafın aracı kullanmamasından kaynaklı zararını ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile emsal araçla mahallinde keşif yapıldığını, davaya konu aracın otomotik vites, stop/start düğmesi ile çalışan ve durdurulan bir araç olduğu, olay günü bir organizasyon kapsamında otele gelen davacıya ait aracın şöförüne vale tarafından aracın uygun bir yere park edileceği söylenerek aracın otel girişinin biraz ilerisinde bırakılmasının istendiği, her ne kadar tanık olarak dinlenen araç şöförü araçtan inerken stop düğmesine bastığını belirtmişse de emsal araç ile yapılan keşif sırasında aracın stop düğmesi ile durdurulması sonrasında fren sisteminin otomatikman devreye girdiği ve bu durumda aracın hareket etmesinin imkansız olduğu tespit olunduğu, araç şöförünün beyanlarının aksine araçtan inerken stop düğmesine basmadığı ve araç motoru çalışır vaziyetteyken anahtarı valeye teslim ettiği, valenin daha sonra uygun bir yere park etmek amacıyla araç şöföründen aracı olay mahalline bırakmasını istemesinden ibaret olan eylemi ile davaya konu hasarlar arasında illiyet bağının bulunmadığı, araç şöförünün kusurlu hareketi sonucu zararların, davalının TBK'nın 66. maddesi uyarınca sorumluluğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu kazanın davalı otel çalışanının kusuru nedeniyle meydana geldiğinden müvekkili şirketin zararının giderilmesi davalı tarafça giderilmesi gerektiğini, yerel mahkemece araç şoförünün kusurlu hareketi sonucu söz konusu zararların oluştuğu kanaatine varılarak illiyet bağının kesildiğinin tespit edilmiş ise de bu tespitin hukuka aykırı olduğunu beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, tacirler arası hizmet alım sözleşmesinden ve ifa yardımcısının fiilinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!