Danıştay, maden ruhsatı üretim eksikliği nedeniyle verilen idari para cezasının temyiz başvurusunu parasal sınır altında kaldığı için incelemeden reddetti.
Özet: Maden kanununa muhalefet ederek üretim faaliyetinde bulunmadığı ve belirlenen oranın altında üretim yaptığı gerekçesiyle bir inşaat şirketine verilen 77.632,00 TL tutarındaki idari para cezasının iptali istemiyle açılan davanın bölge idare mahkemesince karara bağlanmasının ardından temyiz yoluna başvurulmuş; ancak para cezasının miktarı, idari yargılama usul kanununda belirtilen temyiz parasal sınırının altında kaldığından, bölge idare mahkemesi kararının kesin nitelik taşıması sebebiyle temyiz istemi incelenmeksizin reddedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ... İnşaat Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili Av.... tarafından, Bitlis ili, Tatvan ilçesi sınırlarında bulunan S:... sayılı II (a) grubu maden (kalker) işletme ruhsatı bulunan davacı şirket tarafından, 2012, 2014, 2015 yıllarında üretim faaliyetinde bulunulmadığı ve 2014, 2015, 2016 yıllarında 3 yıllık dönem dikkate alındığında yapılan üretimin proje beyanının %10'unun altında kaldığından bahisle 77.632.00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:... K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ ve █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ sayılı kararları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, █████/2025 gününde oybirliği ile karar verildi.