Danıştayın, sahte fatura kaynaklı KDV ve vergi ziyaı cezası davasında Bölge İdare Mahkemesinin maktu istinaf harcı uygulamasına yönelik temyiz itirazını düzelterek onama kararı.
Özet: Davacı şirketin sahte faturalara dayalı KDV tarhiyatı ve vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açtığı davada, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin davayı reddetmesi üzerine, davalı idare istinaf kararında hükmedilen maktu harcın, davanın vergi ve ceza ihtilafına ilişkin olması sebebiyle nispi harç olması gerektiği iddiasıyla temyiz başvurusu yaparak, Bölge İdare Mahkemesi kararının sadece harca ilişkin kısmının bozulmasını veya düzeltilerek onanmasını talep etmektedir.
Danıştay 9. Daire Başkanlığı         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : █████████
Karar No : █████████
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı-...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...Ambalaj Matb. İnş. San. ve Tic. A.Ş.
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının maktu harca ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alış faturasının sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Mart ilâ Aralık dönemleri katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idarece sunulan belgelerin incelenmesinden, davacı şirket tarafından █████/2021 tarihli başvuru dilekçesiyle 7326 sayılı Kanun kapsamında 2018 ilâ 2020 yıllarına ilişkin olarak yapılan katma değer vergisi artırımı başvurusunun, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edildiğinden bahisle reddedildiği, söz konusu işlem davacıya tebliğ edilmesine karşın dava konusu edilmediği, bu durumda uyuşmazlık konusu dönemde davacı şirket tarafından tanzim edilen ve vergi tekniği raporuyla sahte olarak düzenlendiği kabul edilen faturalarla ilgili olarak taraflar arasında herhangi bir ihtilaf bulunmadığı dikkate alınarak ve söz konusu fatura tutarlarının davacının ilgili dönem katma değer vergisi matrahlarından, hesaplanan katma değer vergilerinin de ilgili dönem hesaplanan katma değer vergisi tutarlarından tenzil edilmiş olması karşısında, bakılan davada bahsedilen faturaların sahte olup olmadığı yönünde bir inceleme ve değerlendirme yapılmasına gerek olmadığı, davaya konu uyuşmazlığın çözümünün yalnızca ihtilaflı yılda davacının kayıtlarına yansıttığı ve içeriği katma değer vergilerini ilgili vergilendirme dönemlerinde indirim konusu yaptığı faturaların sahte olup olmadığının tespit ve değerlendirilmesi ile mümkün olacağı, bu bakımdan yapılan incelemede ilgili dönemde davacı tarafından alınan bir kısım faturanın gerçek bir ticari faaliyete dayanmayan sahte belgeler olduğu sonucuna varıldığından dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine, 492 sayılı Kanun uyarınca davacıdan 427,60-TL maktu istinaf karar harcı alınmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davanın tarhiyat ve ceza kesme işlemine karşı açıldığı bu nedenle 492 sayılı Kanun uyarınca Bölge İdare Mahkemesince nispi harca hükmedilmesi gerekirken maktu harca hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu iddiasıyla kararın söz konusu kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
Davacı adına, bir kısım alış faturasının sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Mart ilâ Aralık dönemleri katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararının maktu harca ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 54. maddesinde, vergi yargısı harçlarının (3) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden, işlemin nevi ve mahiyetine göre ise maktu esas üzerinden alınacağı, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife'nin nispi harçlara ilişkin II. kısmının (a) bendinde, tarhiyata ve ceza kesme işlemlerine karşı mükellefin dava açması üzerine vergi mahkemesinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin kararlarında, karar altına alınan uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunlara bağlı zam ve cezaların toplam değeri üzerinden binde 4,55 oranında nisbi harç alınacağı, maktu harçlara ilişkin III. kısmında ise "Yukarıdaki pozisyonlarda gösterilen ve nispi harca tabi tutulmamış olan tarhiyat veya ceza kesme ve diğer işlemlerle ilgili" olarak vergi mahkemesi ve bölge idare mahkemesi kararlarında maktu harca hükmedileceği düzenlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın incelenmesinden, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararı ile; davacı adına bir kısım alış faturasının sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Mart ilâ Aralık dönemleri katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verildiğinden, anılan kararın 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi karar harcına tabi olduğu, ancak kararın hüküm fıkrasında "...492 sayılı Kanun uyarınca davacıdan ayrıca 427,60-TL maktu istinaf karar harcı alınmasına..." yazıldığı anlaşılmış olup, kararın temyize konu edilen harca ilişkin söz konusu kısmında hukuki isabet görülmemiştir.
Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında yer alan "492 sayılı Kanun uyarınca davacıdan ayrıca 427,60-TL maktu istinaf karar harcı alınmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "492 sayılı Kanun uyarınca davacıdan ayrıca 427,60-TL'den az olmamak üzere aleyhine hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 4,55 oranında nispi karar harcı alınmasına" ibaresinin yazılması suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin kabulüne,
2. .. Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın .... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!