Özet: Davacı, 2008 yılında imzasının taklit edilerek adına tarımsal kredi çekildiğini, bu borcu 2017de icra takibiyle öğrendiğini ve daha önce kefil olduğu farklı bir kredi zannederek icra tehdidi altında ödediğini iddia ederek fazladan ödenen bedelin ve manevi tazminatın iadesini talep etmiş; davalı banka ise kredinin davacı tarafından kullanıldığını, ipotek tesis edildiğini, borcun yapılandırılarak ödendiğini ve hak düşürücü sürenin geçtiğini savunmuş; ilk derece mahkemesi, bankacı ve grafoloji bilirkişi raporlarıyla davacının imzasının sözleşmelerde bulunduğunu ve krediyi kullandığını tespit ederek davanın reddine karar vermiş; davacı ise bu kararı, müvekkilinin icra süreçlerine yabancı bir çiftçi olması nedeniyle hataya düşürüldüğü gerekçesiyle istinaf etmiştir.