Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanık hakkında konut dokunulmazlığı ihlali suçundan temyiz istemini usulden reddederken, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını esastan inceleyip onadı.
Özet: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme ilişkin temyiz başvurusu, Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddelerinde belirtilen temyiz edilebilirlik sınırları dahilinde kalmadığı gerekçesiyle usulen reddedilmiş; hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi ise, sanık müdafiinin duruşma açılmadan bozma kararı verilemeyeceği, sanığın alacağına karşılık suça konu malları aldığı ve lehe hükümlerin uygulanmadığı yönündeki itirazları hukuki yönden incelenmiş, ancak ilk derece ve istinaf mahkemelerinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından esastan reddedilerek istinaf mahkemesinin hükmü onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaI. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemedeAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 26.02.2025 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemedeİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; duruşma açmadan bozma kararı verilemeyeceğine, sanığın alacağına karşılık suça konu malları aldığına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için Şereflikoçhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.