7. ceza dairesinin kaçakçılık suçunda, kanunların karma uygulanması, etkin pişmanlık hükümleri hakkında usulsüz tebligat ve iyi niyetli üçüncü kişinin aracının hukuka aykırı müsaderesi nedenleriyle verilen mahkûmiyet hükmünü bozma kararı.

7. Ceza Dairesinin kaçakçılık suçunda, kanunların karma uygulanması, etkin pişmanlık hükümleri hakkında usulsüz tebligat ve iyi niyetli üçüncü kişinin aracının hukuka aykırı müsaderesi nedenleriyle verilen mahkûmiyet hükmünü bozma kararı.

Özet: Yargıtay, kaçakçılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü, temel cezanın belirlenmesinde suç tarihinde yürürlükte olmayan kanun maddelerinin hatalı biçimde uygulanması, etkin pişmanlık hükümleri konusunda sanığa usulüne uygun bildirim yapılmaması ve dolayısıyla bu haktan yararlanamaması ile suça konu nakil aracının iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olduğu anlaşılan malikine iadesi yerine müsadere edilmesi hukuka aykırı bulunarak bozmuştur.

7. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., █████████ K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçen eşya miktarı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nu (5607 sayılı Kanun) uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra uygulama olanağı bulunmayan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/23. ve 5/2. maddelerinin hüküm fıkrasında tartışılarak uygulanmalarına yer olmadığına karar verilmek suretiyle karma uygulama yapılması,

2.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3'üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz." hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, Mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının 1/2 olacağının bildirilmesi gerekirken, sanığın dosyada bilinen son adresi yerine mernis adresine 1/3 indirim oranı içeren usulsüz tebligat gönderilmesi ve sanık hakkında ödeme yapmadığından bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

3.Dosya kapsamına göre; sanığın araçtaki gizli bölmeyi kendisinin yaptırdığını beyan etmesi, malen sorumlunun ise aracı sanığa sözleşme ile kiraladığını, kaçak eşyalardan bilgisinin olmadığını beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/1. maddesindeki düzenleme gereği malen sorumlunun suçtan haberinin olmadığına dair aksi ispat edilemeyen beyanına istinaden iyiniyetli üçüncü kişi konumunda olduğu anlaşıldığından nakil aracının zulası sökülerek sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.