Tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, sanıklar müdafiileri temyizi üzerine, suç tarihine nazaran lehe olan 7242 sayılı Kanun değişiklik öncesi TCK 241. maddesi ve 66/1-e maddeleri gereği on iki yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresi dolduğundan bozularak düşmesine ilişkin Yargıtay 5. Ceza Dairesi kararı.
Özet: Yerel mahkemenin tefecilik suçundan verdiği mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesi sonucunda, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında Türk Ceza Kanununun ilgili maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerinin dolduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle, sanıklar hakkındaki hükümlerin bozulmasına ve yeniden yargılamayı gerektirmediği için tefecilik suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine oy birliğiyle karar verilmiş; ayrıca, Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununa muhalefet suçundan açılan davalar hakkında ilk derece mahkemesince hüküm kurulmadığı ancak bu hususta her zaman hüküm kurulmasının mümkün olduğu belirtilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ███████ Esas, ████████ KararSUÇ : Tefecilik HÜKÜM : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;Suçtan zarar gören Hazine vekilinin İlk Derece Mahkemesine hitaben düzenlediği 05.04.2021 tarihli dilekçesinin katılma talebine yönelik olduğu ve temyiz iradesi içermediği, O yer Cumhuriyet savcısının isteminin ise sanıklar hakkında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'na (5464 sayılı Kanun) muhalefet suçundan açılan kamu davalarından da hüküm kurulması gerektiğine yönelik olup tefecilik suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz talebinin bulunmadığı gözetilerek incelemenin sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:Sanıklar hakkında 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davalarına ilişkin olarak hüküm kurulmadığı anlaşıldığından bu hususta mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.Sanıkların üzerlerine atılı tefecilik suçunun suç tarihine nazaran lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli, 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 12.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.