yargıtay 10. ceza dairesi, 2313 sayılı kanuna muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı delil yetersizliği ve ceza indirimi taleplerini içeren temyiz istemini esastan reddedip hükmü onadı.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi, 2313 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı delil yetersizliği ve ceza indirimi taleplerini içeren temyiz istemini esastan reddedip hükmü onadı.

Özet: Önceki bozma kararı sonrasında bir ağır ceza mahkemesince sanık hakkında 2313 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmü, sanık müdafiinin yeterli delil olmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği, Türk Ceza Kanununun 62. maddesinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiği yönündeki itirazlarının dosya kapsamı ve gerekçelerle uyumlu olmadığı gerekçesiyle, ilk derece mahkemesinin suçun niteliği, sübutu, delillerin değerlendirilmesi ve Türk Ceza Kanununun 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılarak oy birliğiyle onanmıştır.

10. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., ████████ K.

SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Dairemizin bozma kararı üzerine, Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine ve uygulanmamaya yönelik ilk derece mahkemesince gösterilen gerekçenin hukuki olmaktan uzak ve soyut tespitlere dayandığına,

3. Sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

5. Re'sen ortaya çıkacak nedenlere,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.