Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafii temyiz itirazlarını esastan reddederek onadı.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine karşı sanık müdafilerinin suçun unsurlarının oluşmadığı, teşebbüste kaldığı, delil yetersizliği, şüpheden sanık yararlanması ilkesi ve cezanın ertelenmesi gerektiği yönündeki temyiz itirazlarını incelemiş; sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığını tespit ederek, yerinde görülmeyen tüm temyiz nedenlerinin reddi ile, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurularını esastan reddeden kararının onanmasına hükmetmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., ████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin, suçun unsurlarının oluşmadığına, suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlâl edildiğine, akülerin kilit altında olduğunun belli olmaması sebebiyle TCK'nun 142. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, cezanın ertelenmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.