Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz talebini reddederek onadı, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda ise temyiz incelemesi talebini usulden reddetti.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde, konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin olarak ilk derece mahkemesi kararını artırmayan bölge adliye mahkemesi hükmünün yasal sınırlar nedeniyle temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından temyiz istemi reddedilmiş; hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olarak ise, sanığın atılı suçu işlemediği ve beraat etmesi gerektiği yönündeki iddialarına rağmen, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin kararında hukuka aykırılık tespit edilmediğinden, istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün hukuka uygun bulunarak temyiz talebinin esastan reddine ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: 1- İstinaf başvurusunun esastan reddi (hırsızlık suçu için),2-İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi (konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için)TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "Olay günü ... isimli arkadaşını sormak için apartmanın ziline bastığına, müştekinin kendisini gördüğünde hırsız var diye bağırdığına, bunun üzerine kendisinin aşağı inip arabaya binerek babasıyla olay yerinden uzaklaştığına, kendisinin çatı katına çıkması ve müştekinin altınları alması gibi bir durumun söz konusu olmadığına, atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi" gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca .... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.