Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararını onarken, adlî para cezası kapsamındaki iş yeri dokunulmazlığı ihlali temyizini usulden reddetmiştir.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine yapılan temyiz istemi, hükmolunan cezanın niteliği ve miktarı gereği 5271 sayılı CMKnın 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilemez olduğundan reddedilmiş; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz başvurusu ise esastan incelenerek sanık ve müdafiinin itiraz nedenleri yerinde görülmemiş, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun reddine dair kararı hukuka uygun bulunarak hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen kesin nitelikteki adlî para cezası ile olarak, sanık müdafiinin itirazının, itiraz merciince incelenerek, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.10.2023 tarihli ve ████████ D. İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede; I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesindeSanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine dair ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 27.09.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın suçu işlediğinin, her türlü şüpheden uzak kesin ve net olarak ispatlanamadığı", sanığın temyiz isteminin "Suç tarihinde psikolojik rahatsızlığının olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.