Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri aleyhine sanık ve müdafilerinin temyiz itirazlarını esastan reddederek hükümleri onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına karşı yapılan istinaf başvurularının bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından sanıklar, eylemlerinde suç kastı bulunmadığı, eksik inceleme yapıldığı ve lehlerine hükümlerin uygulanması gerektiği gibi çeşitli gerekçelerle temyiz talebinde bulunmuş; ancak Yargıtay, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerince verilen hükümlerde hukuka aykırılık görmeyerek tüm temyiz nedenlerini reddetmiş ve istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin “Sanığın firmada yalnızca müdür olarak görev yapmakta olan bir çalışan olduğu, firmaya ait pos cihazının hırsızlık amacı ile kullanıldığını öğrenir öğrenmez istifa ettiği, suç kastının bulunmadığı, eksik inceleme ile karar verildiği, eylemin TCK’nın 165. maddesine uyduğu"; sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin “Sanığın ...’ın hissesini 01.08.2018 tarihinde devraldığı, devralma tarihi öncesinde şirkette hiçbir şekilde çalışmadığı, suç tarihinden önce sanığın şirket ile bağlantısı bulunup bulunmadığı araştırılmadığından savunma hakkının ihlâl edildiği, parayı rica üzerine çektiği, suç kastının bulunmadığı, lehine hükümlerin uygulanması gerektiği"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin “Sanığın beyanlarının aksini gösteren somut bir delil bulunmadığı, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiği"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin “Hissesini devrettikten sonraki olaylardan haberdar olmadığı, firmada adının kağıt üzerinde üzerine kayıtlı olduğu, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.