Danıştay 8. Dairenin Maden Kanunu ihlaline dayalı idari para cezasına karşı yapılan temyiz başvurusunu, yasal parasal sınır nedeniyle incelemeksizin reddeden kararı.
Özet: Madencilik faaliyetleri kapsamında verilen 31.054,00 TL tutarındaki idari para cezasına karşı açılan iptal davasında bölge idare mahkemesince verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, üst mahkeme, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde belirtilen temyiz parasal sınırının altında kalan idari para cezası nedeniyle bölge idare mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğunu ve temyiz kanun yoluna kapalı olduğunu belirterek, temyiz istemini incelemeksizin reddetmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : █████████Karar No : █████████ TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ... tarafından, Çankırı ili, Şabanözü ilçesi sınırları içerisinde S:... sayılı IV (b) grubu (linyit - açık işleme) ruhsatına istinaden 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesi ve Maden Yönetmeliği'nin 39. maddesi gereği 31.054,00-TL idari para cezası verilmesine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ ve █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ sayılı kararları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, davacının adli yardım istemi Bölge İdare Mahkemesi tarafından kabul edildiğinden temyiz aşamasında tahsil edilmeyen yargılama giderlerinin tahsili için Mahkemesince ilgili Vergi Dairesine müzekkere yazılmasına kesin olarak, █████/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.