silahlı terör örgütü üyeliği suçundan verilen mahkûmiyet kararının, cezanın bireyselleştirilmemesi ve yetersiz gerekçe ile fazla tayin edilmesi nedeniyle bozulması.

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan verilen mahkûmiyet kararının, cezanın bireyselleştirilmemesi ve yetersiz gerekçe ile fazla tayin edilmesi nedeniyle bozulması.

Özet: Yargıtay, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkûmiyet kararında yargılama sürecindeki usuli işlemlerin ve elde edilen delillerin hukuka uygun olduğunu tespit etmesine rağmen, sanığın örgütteki konumu, faaliyetlerinin önemi ve yoğunluğu gibi unsurların yeterince değerlendirilmemesi sonucu teşditte yanılgıya düşülerek yetersiz gerekçe ile fazla ceza tayin edildiğini belirlemiş; bu durumun cezanın bireyselleştirilmesi ve orantılılık ilkelerine aykırılık teşkil etmesi nedeniyle hükmün bozulmasına ve adil bir ceza tayini için dosyanın ilk derece mahkemesine geri gönderilmesine oy birliğiyle karar vermiştir.

3. Ceza Dairesi ██████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., ████████ K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., ████████ K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi ve kasta dayalı kusurun ağırlığı bağlamında, sanığın örgütteki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin önem ve yoğunluğu ile faaliyet alanı göz önünde bulundurularak dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun adil bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yetersiz gerekçe ile fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.