danıştay 8. daire, maden ruhsatına ait eksik ödenen devlet hakları ve para cezası ihtilafına dair davada, temyize konu kararın parasal sınırın altında kalması nedeniyle temyiz istemini incelemeksizin reddetti.

Danıştay 8. Daire, maden ruhsatına ait eksik ödenen devlet hakları ve para cezası ihtilafına dair davada, temyize konu kararın parasal sınırın altında kalması nedeniyle temyiz istemini incelemeksizin reddetti.

Özet: Maden ruhsatı sahibinin, 2011 ve 2016 yıllarına ait eksik beyan edildiği iddia edilen toplam 11.183,90 TL tutarındaki devlet hakları (hazine ve orman payı) ödeme talebi ile bu talebe karşı yapılan başvurunun zımnen reddi işlemlerinin iptali istemiyle açtığı davada, bölge idare mahkemesinin verdiği kararın temyizen incelenmesi talebi, dava konusu meblağın davanın açıldığı tarihteki temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu uyarınca kesin nitelikte olduğundan, temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Danıştay 8. Daire Başkanlığı █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y

SEKİZİNCİ DAİRE

Esas No : █████████

Karar No : █████████

TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI

Davacı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, Muğla ilinde bulunan ... sayılı ruhsat sahibi davacı şirket tarafından, ruhsata ait 2011 yılı Devlet Haklarının yıllık harç tutarı üzerinden beyan edilerek ödenmesi gerekirken eskik beyana dayalı olarak ödendiği, ayrıca 2016 yılına ait beyan edilen ocak başı satış fiyatının ise Genel Müdürlükce belirlenen ocak başı satış fiyarından düşük olduğu dolayısıyla devlet haklarının eksik ödendiği gerekçesiyle aradaki fark bedellerin (7.347,48 TL Hazine payı ve 3.836,42 TL Orman payı olmak üzere toplam 11.183,90 TL) ödenmesinin istenilmesine ve aksi takdirde para cezası uygulanacağının bildirimine dair ... tarih ve ... sayılı işlem ile bu işleme karşı, olayda zamanaşımı bulunduğu ve devlet haklarını beyan ve hesaplanmasında hata bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin geri alınarak ihtirazı kayıtla ödenen bedellerin iadesi talebiyle yapılan █████/2019 tarihli başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptalleri istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan davada ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvurular incelendi.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.

█████/2025 tarih 32920 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7550 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle 2577 sayılı Kanun'un Ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrası, "17 nci madde uyarınca duruşma yapılmasının zorunlu olduğu davalar ile 45 inci ve 46 ncı maddeler uyarınca istinaf veya temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde davanın açıldığı tarihteki parasal sınır esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.

Bölge idare mahkemelerinin hangi davalar hakkında verdikleri kararların temyiz edilebileceği 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, konusu para ile ölçülebilen davalara ilişkin olarak idare mahkemelerince verilen kararlara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge idare mahkemelerince verilen kararların temyize tabi olup olmadığının, istemde bulunulan parasal tutarın davanın açıldığı tarihteki temyiz parasal sınırına göre belirlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda, dava konusu Devlet hakları miktarının, davanın açıldığı tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırın altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz istemlerinin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, █████/2025 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

(X)- Dava, Davacı ... Mermer San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, Muğla ilinde bulunan ... sayılı ruhsat sahibi davacı şirket tarafından, ruhsata ait 2011 yılı Devlet Haklarının yıllık harç tutarı üzerinden beyan edilerek ödenmesi gerekirken eskik beyana dayalı olarak ödendiği, ayrıca 2016 yılına ait beyan edilen ocak başı satış fiyatının ise Genel Müdürlükce belirlenen ocak başı satış fiyarından düşük olduğu dolayısıyla devlet haklarının eksik ödendiği gerekçesiyle aradaki fark bedellerin (7.347,48 TL Hazine payı ve 3.836,42 TL Orman payı olmak üzere toplam 11.183,90 TL) ödenmesinin istenilmesine ve aksi takdirde para cezası uygulanacağının bildirimine dair █████/2019 tarih ve 438527 sayılı işlem ile bu işleme karşı, olayda zamanaşımı bulunduğu ve devlet haklarını beyan ve hesaplanmasında hata bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin geri alınarak ihtirazı kayıtla ödenen bedellerin iadesi talebiyle yapılan █████/2019 tarihli başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptalleri iptali istemiyle açılmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hükmü yer almış, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar."; (ı) bendinde ise, "Maden, taşocakları, orman, jeotermal kaynaklar ve doğal mineralli sular ile ilgili mevzuatın uygulanmasına ilişkin işlemlere karşı açılan davalar." Danıştay'da temyiz edilebilecek davalar arasında sayılmıştır.

2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde, istinaf kanun yolu incelemesi sonucunda bölge idare mahkemelerince esas hakkında karara bağlanan dava türlerinden Danıştay'da temyize tabi olanların tahdidi olarak sayılmak suretiyle düzenlendiği, bu maddede tahdidi olarak sayılan konuların birbirinden bağımsız olduğu, bu nedenle bir davanın bu maddede sayılan konulardan birine ilişkin olması durumunda başkaca herhangi bir kritere bağlı olmaksızın temyiz incelemesine tabi olacağı açıktır.

Açıklanan nedenlerle; madenle ilgili mevzuatın uygulanmasına ilişkin işleme karşı açılan davada, Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın 2577 sayılı Kanun'un 46/1-ı bendi gereği temyize açık olduğu anlaşıldığından davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddi yönünde oluşan çoğunluk kararına katılmamaktayım.