Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyetin istinaf tarafından onanmasına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemini esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Sanık müdafiinin, hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunda, sanığın suçu işlemediği, alt sınırdan uzaklaşma gerekçelerinin yetersiz olduğu, lehe hükümlerin uygulanmadığı ve kesin delil bulunmadığı iddiaları ileri sürülmüştür; yapılan incelemede, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararında hukuka aykırılık tespit edilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmeyerek reddedilmiş ve hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: ████████ E. █████████ K. SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen cezanın miktar itibarıyla kesin olması sebebiyle Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin bu suça ilişkin temyiz isteminin reddine dair verilen 19.09.2022 tarihli ek kararın sanık müdafiine 25.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin anılan bu ek karara ilişkin yeniden temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin kapsamının sadece hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından hırsızlık suçundan kurulan hükme hasren yapılan temyiz incelemesinde;İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin gösterilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, yetersiz gerekçe ile karar verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.