Hırsızlık mahkûmiyetinin temyiz istemi reddedilerek onanması ve kesinleşen iş yeri dokunulmazlığı ile mala zarar verme suçlarında yargılamanın yenilenmesi talebinin mahalline iadesi kararı.
Özet: Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına yönelik sağlık raporuna dayalı yargılamanın yenilenmesi talebinin yetkili mahkemece incelenmek üzere iadesine karar verilmesiyle birlikte, sanık müdafiinin hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin, delil yetersizliği ve beraat talebine dayanan temyiz istemi, bölge adliye mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunarak reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar vermeHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ek kararın onanması, onamaI- Sanık ...'ın kesinleşen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarına yönelik olduğu değerlendirilen 12.01.2023 tarihli yargılamanın yenilenmesi talebi yönünden Ankara 65. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve ████████ Esas, 2021/8 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından istinaf başvurularının esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ve bu karara karşı sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları yönünden anılan suçların kesin nitelikte olmaları nedeniyle temyiz isteminin reddine dair 01.11.2022 tarihli ek karar verildiği, ardından sanık tarafından verilen 12.01.2023 tarihli dilekçe ile 15.06.2012 tarihli sağlık raporu ibraz edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/2. maddesinden yararlanması gerektiğine yönelik yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu ve fakat yargılanmanın yenilenmesi talebinin ilk aşamada kabule değer olup olmadığı hususunda gereğinin mahallince yerine getirilmesi gerektiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 318/1. maddesi uyarınca dosyanın, Tebliğname'ye uygun olarak talebi incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,II- Sanık müdafiinin, hırsızlık suçuna yönelik temyiz istemi yönünden Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen cezaların miktar itibarıyla kesin olmaları sebebiyle Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin bu suçlara ilişkin temyiz isteminin reddine dair verilen 01.11.2022 tarihli ek kararın sanık müdafiine 06.11.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin anılan bu ek karara ilişkin yeniden temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin kapsamının sadece hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından sanık müdafii yönünden hırsızlık suçundan kurulan hükme hasren yapılan temyiz incelemesinde;İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alınarak sanığın beraatine karar verilmesi, aksi takdirde lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 65. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.